Στον άγριο Βορρά με το Λαόνικο Ψιμικάκη

Ο Έλληνας artist & οδηγός φύσης μας μιλάει για τις εμπειρίες και τις περιπέτειές του στη Φινλανδία.
Ο Λαόνικος Ψιμικάκης δοκιμάζει το κουπί για κανό που μόλις έχει τελειώσει στο Ylöjärvi
Δοκιμάζοντας το κουπί για κανό στο Ylöjärvi © Hanna Vorne
RedBull.com

Ο Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης είναι "οδηγός φύσης" και μουσικός που ζει στη Φινλανδία. Δεν γεννήθηκε όμως εκεί, ήταν φοιτητής και ξεκίνησε για Erasmus, όμως τα πράγματα ποτέ δεν έρχονται όπως τα περιμένεις! Τελικά ο Λαόνικος αποφάσισε να μετακομίσει μόνιμα στην Φινλανδία και να ασχοληθεί επαγγελματικά με την άγρια φύση, σαν γνήσιος adventurer!

Κάνει σάουνα και μπάνιο σε παγωμένες λίμνες και γυρίζει σε παγωμένα δάση το χειμώνα. Μιλάει -πλέον- άπταιστα Φινλανδικά, σιγά-σιγά τελειώνει την πτυχιακή του πάνω στη φύση και τον αυτοσχεδιασμό και είναι συνιδρυτής της artArctica, μιας ομάδας καλλιτεχνών με πάθος για την Αρκτική!

Πες μας λίγα λόγια για τον τόπο που ζεις, πώς είναι εκεί;
Χαλαρά κι ωραία, τώρα έχω ως βάση το Ελσίνκι, όπου δουλεύω ως barman και μουσικός και εποχιακά πηγαίνω για δουλειά στη φύση. Το καλοκαίρι είναι γλυκό και φωτεινό. Έχουμε 20 - 25°C, και στο Ελσίνκι για τρεις μήνες δεν νυχτώνει, δηλαδή δεν φαίνονται αστέρια, ενώ στη βόρεια Φινλανδία ο ήλιος δεν δύει για ενάμιση μήνα.
Το χειμώνα πηγαίνω για δουλειά στο Βορρά, εκεί είναι πραγματικός χειμώνας: ενάμιση μέτρο χιόνι, ο ήλιος δεν ανατέλλει για ένα μήνα, θερμοκρασίες που φτάνουν τους -30°C ή -40°C. Ακούγεται αφιλόξενο -και είναι- αλλά υπάρχει μια καθαρότητα και διαύγεια στον αέρα, στη σιωπή, στο τραγανό χιόνι, που αφήνει σε παρόμοια κατάσταση και το νου. Σαν να είσαι σε συνεχή διαλογισμό. Και φυσικά το Βόρειο Σέλας, το οποίο αναπληρώνει παντελώς την έλλειψη ηλίου, δεν το βαριέσαι όσες φορές και να το δεις.

Στην φωτογραφία πιο κάτω, ο Λαόνικος κι ένας φίλος του ζεσταίνουν πέτρες στη φωτιά και τις ρίχνουν στη γούρνα με το νερό για να το ζεστάνουν. Σάουνα πολύ διαφορετική απ΄ τη συνηθισμένη...

7η μέρα στη Ρωσία, ο Λαόνικος Ψιμικάκης ζεσταίνει πέτρες με φωτιά και τις ρίχνει σε γούβα με κρύο νερό για να κάνουν ζεστό μπάνιο
Ζεσταίνοντας μια γούρνα για μπάνιο στη Ρωσία! © Basho Poelman

Πώς βρέθηκες εξ’ αρχής στη Φινλανδία; 
Πρώτη φορά ήρθα με το Erasmus το 2009, αλλά δεν μου άρεσε τότε. Λίγο πριν φύγω απογοητευμένος, ταξίδεψα στον Βορρά το χειμώνα και ερωτεύτηκα τα χειμωνιάτικα δάση. Τότε αποφάσισα ότι θα επιστρέψω για τη φύση, όπως και έκανα το 2011. Τελείωσα την εκπαίδευσή μου ως "Οδηγός Φύσης" το 2012 και είμαι εδώ από τότε.

Τι ήταν αυτό που σε έκανε να μείνεις;
Τέσσερα χρόνια ζω στη Φινλανδία, στην αρχή ήρθα σκεπτόμενος ότι θα κάτσω έναν χρόνο να τελειώσω την εκπαίδευση και μετά θα γυρίσω στην Ελλάδα να κάνω μεταπτυχιακό. Αλλά μετά από ένα χρόνο, ερωτεύτηκα τη Φινλανδική φύση, τους ανθρώπους, τη σάουνα, τη γλώσσα, τόσο πολύ, που αποφάσισα να μείνω. Κάθε χρόνος που περνάει θέλω να μείνω εδώ όλο και περισσότερο – κάτι που δεν το έχω βιώσει πουθενά αλλού, και γι' αυτό και ζω ακόμα εδώ!

Ο Λαόνικος Ψιμικάκης δοκιμάζει το κουπί για κανό που μόλις έχει τελειώσει στο Ylöjärvi
Ο Λαόνικος Ψιμικάκης στο Ylöjärvi © Hanna Vorne

Πως περνάς τις μέρες σου;
Καθημερινά αρκετά νορμάλ, στο Ελσίνκι. Δουλεύω ως barman σε ένα εστιατόριο και τελειώνω τις σπουδές μου, Global Music Masters. Κάτι το οποίο αγάπησα από την πρώτη στιγμή που ήμουν στη Φινλανδία και που μου αρέσει πιο πολύ όσο περνάει ο καιρός είναι η σάουνα, και πηγαίνω τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα για σάουνα και μπάνιο στη λίμνη, ακόμη και τον χειμώνα που είναι όλα παγωμένα!

Η σάουνα είναι μεγάλο μέρος της Φινλανδικής κουλτούρας και είναι κάτι πολύ παραπάνω απ' το να ιδρώνεις σε ένα ζεστό δωμάτιο.

Υπάρχει μια ειλικρίνεια, μια αμεσότητα με την πραγματικότητα, με την φύση, μια γύμνια κυριολεκτική όσο και μεταφορική. Οι άνθρωποι εδώ είναι άμεσοι, ειλικρινείς, ευθείς, συναισθηματικοί και πιστεύω ότι η σάουνα παίζει μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση των ανθρώπων. Έχουμε πολλά στερεότυπα για ανθρώπους που ζουν πολύ βόρεια, αλλά -ευτυχώς ή δυστυχώς- δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα.

Ο Λαόνικος Ψιμικάκης πάει για μπάνιο μετά τη σάουνα στο Metsäkartano
Για μπάνιο μετά τη σάουνα στο Metsäkartano © Ismael

Τι διαφορετικό έχει να προσφέρει η ζωή που κάνεις;
Η ζωή κοντά στη φύση προσφέρει πολλές ευκαιρίες για να αντιμετωπίσει κανείς εσωτερικές ανησυχίες και προβλήματα. Στη φύση δεν υπάρχει κανείς να σε κρίνει και αν προσποιείσαι, είναι μόνο στον εαυτό σου. Η αμεσότητα με τα πραγματικά απαραίτητα: καθαρό νερό, τροφή, στέγη. Bοηθάει στο να εκτιμάει κανείς όλα τα υπόλοιπα, φιλίες, σχέσεις, ηλεκτρικό, τρεχούμενο νερό, ίντερνετ, αυτά που θεωρούμε δεδομένα. Η αυτοπεποίθηση του μπορώ, και η υπευθυνότητα του είμαι 100% υπεύθυνος για την επιβίωσή μου αυτή τη στιγμή, βοηθάει στην αντιμετώπιση άλλων προβλημάτων, που συνήθως μεγεθύνουμε σε γιγαντιαίες διαστάσεις και αγχωνόμαστε για πράγματα που είναι ουσιαστικά μικρά. Σε ένα φυσικό περιβάλλον, το οποίο είναι αυτοδιοργάνωτο και υπάρχει χιλιάδες χρόνια από μόνο του χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση, υπάρχει μια έμφυτη σοφία η οποία λείπει από ένα κτισμένο περιβάλλον πόλης, και η οποία είναι διαθέσιμη πάντα, αρκεί να μπορεί να ανοιχτεί κανείς σε αυτή.

Το ερώτημα είναι πώς μπορεί κανείς να ζήσει κάτι τέτοιο χωρίς να περάσει από εκτενή εκπαίδευση, και αυτός είναι ο ρόλος μου σαν οδηγός. Αναλαμβάνω τα πρακτικά θέματα -ασφάλεια, προετοιμασία, καθοδήγηση στα δάση- ώστε οι ενδιαφερόμενοι ταξιδιώτες να μπορούν να έρθουν σε επαφή και να απολαύσουν αυτή τη μεριά της φύσης χωρίς να χρειάζεται να ανησυχούν για άλλα θέματα.

Παγωμένη λίμνη λίγο έξω από το Ελσίνκι
Παγωμένη λίμνη λίγο έξω από το Ελσίνκι © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Ποιες είναι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζεις;
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να ανακαλύπτω ξανά και ξανά τα όριά μου, αλλά και να συνειδητοποιώ και να παραδέχομαι ότι κάτι είναι πέρα από τις δυνάμεις μου. Υπάρχουν και εξωτερικές δυσκολίες όπως ο καιρός αλλά το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι ο ίδιος σου ο εαυτός, κάτι που γίνεται ξεκάθαρο στη φύση, όχι τόσο στις πόλεις.

...Για δύο εβδομάδες έβλεπα το Βόρειο Σέλας από το παράθυρό μου καθώς αποκοιμιόμουν κάθε βράδυ.

Περιοχή Άγιας Φύσης Muotkatunturi. Η θέα έξω από την καμπίνα που δεν υπάρχει στον χάρτη, ώρα 11 το πρωί (ο ήλιος δεν ανατέλει για ενάμιση μήνα) στο Ινάρι της Λα
Ο ήλιος δεν ανατέλλει για ενάμιση μήνα στη Λαπωνία © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι πιο πρακτική, πώς μπορώ να ισορροπήσω μια κοινωνική ζωή στην πόλη με εκτενείς περιόδους στη φύση. Όταν λείπω στο σύνολο μερικούς μήνες το χρόνο από το Ελσίνκι, είναι δύσκολο να κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια στην πόλη, κάτι που δημιουργεί εντάσεις και στη σχέση μου με την κοπέλα μου που λείπω πολύ, αλλά και επαγγελματικά.

Η θέα από την καμπίνα που κοιμάται ο Λαόνικος Ψιμικάκης για 5 εβδομάδες στο Metsäkartano
Θέα έξω από την καμπίνα στο Metsäkartano © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Σου λείπουν οι φίλοι σου και όσα έκανες στην Ελλάδα;
Προφανώς, όπως και μου λείπουν και οι φίλοι μου από την Αγγλία, όπου σπούδαζα και εργαζόμουν πριν τη Φινλανδία. Αυτό που έχω καταλάβει πλέον είναι ότι όπου και να ζω, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι και ένας τρόπος ζωής που έχω βιώσει κάπου αλλού που θα μου λείπει. Προσπαθώ να είμαι όσο το δυνατόν γίνεται παρών με τα άτομα και το μέρος στο οποίο βρίσκομαι, και επισκέπτομαι την Ελλάδα και την Αγγλία κάθε χρόνο.

Ηλιοβασίλεμα στις 11 το βράδυ στο Metsäkartano
Ηλιοβασίλεμα στις 11 το βράδυ στο Metsäkartano! © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Περιέγραψέ μας μια εμπειρία που θα σου μείνει αξέχαστη.
Πολλές! Όταν πήγα για ένα σόλο ταξίδι για σκι στις αρχές του 2014 και είχα στα χέρια μου έναν χάρτη στον οποίο ένας ντόπιος μου είχε σημειώσει με μολύβι ένα σημείο δίπλα σε μια λίμνη στη μέση του πουθενά και μου είπε, ότι εκεί υπάρχει μια μικρή καλύβα που κάποιος έχτισε πριν η περιοχή γίνει εθνικό πάρκο, αλλά η καλύβα δεν υπάρχει στον χάρτη. Ένιωσα μεγάλη ανακούφιση όταν, μετά από τριάντα χιλιόμετρα και οκτώ ώρες σκι υπό δύσκολες συνθήκες μέσα στο σκοτάδι, άρχισε να ξεχωρίζει η καλύβα ανάμεσα από τα δέντρα ακριβώς εκεί που μου είχε πει.

Ή όταν είχαμε ξεκινήσει το πιο απαιτητικό ταξίδι στη σχολή, 10 μέρες σόλο σκι στα δάση της Λαπωνίας, και το πρώτο βράδυ συνειδητοποίησα ότι δεν είχα πάρει αρκετό χαρτί τουαλέτας. Ευτυχώς το επόμενο πρωί συμπέσαμε συμπτωματικά με έναν άλλο από την ομάδα και μου έδωσε...!

Ή πέρσι, που δούλευα με την Tinja Myllykangas. Το σπίτι της είναι 20χλμ. μακριά από το κοντινότερο χωριό, χωρίς ρεύμα, θέρμανση, ή τρεχούμενο νερό και έπρεπε κάθε μέρα να ανοίγουμε τρύπα στον πάγο για να παίρνουμε νερό. Μαζί μας ήταν και 76 χάσκυ και οκτώ άλογα. Για δύο εβδομάδες έβλεπα το Βόρειο Σέλας από το παράθυρό μου καθώς αποκοιμιόμουν κάθε βράδυ.

Σούρουπο, ώρα 1 το μεσημέρι με καθαρό ουρανό στη λίμνη Μούντους, στο Ινάρι της Λαπωνίας
Σούρουπο, ώρα 1 το μεσημέρι στη λίμνη Μούντους © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Σου έτυχε ποτέ κάτι να σε κάνει να αναρωτηθείς μήπως έχεις κάνει λάθος επιλογή;
Το αντίθετο. Αν όχι τίποτε άλλο, αισθάνομαι ότι δεν υπάρχουν “λάθος” επιλογές, μόνο ευκαιρίες, αρκεί να είμαστε ανοιχτοί... Και κάτι που μοιάζει με “λάθος επιλογή” τώρα, μπορεί να είναι η καλύτερη επιλογή στο μέλλον. Όταν πρωτοήρθα στο Ελσίνκι το σιχαινόμουν, αλλά επειδή δεν μου άρεσε, ταξίδεψα στο Βορρά, γνώρισα κάποια παιδιά που πηγαίναν για πεζοπορία σε ένα εθνικό πάρκο, πήγα μαζί τους, και ερωτεύτηκα τα δάση. Έχοντας επιστρέψει τώρα στη Φινλανδία εξαιτίας αυτού του ταξιδιού, δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος.

Ατελείωτα δάση και λίμνες, τυπικά τοπία από την ανατολική Φινλανδία, στο Rautavaara
Ατελείωτα δάση και λίμνες στην ανατολική Φινλανδία © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Έχεις ταξιδέψει πολύ; Η πιο τρελή σου εμπειρία από ταξίδι;
Αρκετά, ίσως τα περισσότερα χρήματα που βγάζω μέσα στον χρόνο φεύγουν για ταξίδια, και όσο είναι δυνατόν προτιμώ να ταξιδεύω με ρόδες: ποδήλατο, τρένο, αυτοκίνητο, παρά με αεροπλάνο.

Πριν από δύο χρόνια ήρθα Αθήνα με οτοστόπ από Λονδίνο, και μια μέρα κοιμήθηκα σε ένα camper van σε ένα underground rave party σε κάτι δάση της Τσεχίας. Eίχα ξεμείνει σε ένα βενζινάδικο αργά το βράδυ πηγαίνοντας προς Βιέννη, και με πήραν κάτι Γαλλίδες με το camper van και μου λένε δεν πάμε στη Βιέννη, αλλά αν θες έλα και κοιμήσου στο van όσο θα παρτάρουμε και συνέχισε την επομένη!

Το Εθνικό Πάρκο Tiilikkajärvi
Ξεκινώντας μια νέα περιπέτεια στο Tiilikkajärvi © Λαόνικος Ψιμικάκης - Χαλκοκονδύλης

Τι σκοπεύεις να κάνεις στο μέλλον;
Φινλανδία για τα επόμενα 2-3 χρόνια τουλάχιστον. Με ενδιαφέρει να συνδυάσω τη φύση και τις τέχνες. Tελειώνω τώρα την πτυχιακή μου πάνω σε αυτό το θέμα, και έχουμε ξεκινήσει μια κοινότητα με καλλιτέχνες που έχουν πάθος για την Αρκτική (www.artarctica.com). Έχουμε σχέδια για ένα φεστιβάλ το Φεβρουάριο και άλλες δραστηριότητες/εργαστήρια/παραστάσεις σε Αρκτικές χώρες στα επόμενα χρόνια. Μου έχουν περάσει πολλές ιδέες από το μυαλό – θα ήθελα να ζήσω στην Ιαπωνία κάποια στιγμή (λόγω της φιλοσοφίας, των τεχνών, του φαγητού), να ταξιδέψω στην δυτική Αφρική (λόγω της μουσικής), και να επισκεφτώ την Ανταρκτική (λόγω της φύσης).

Ποιο είναι το αγαπημένο σου συγκρότημα ή ταινία;
Και τα δύο αυτά αλλάζουν... Σταθερή αξία είναι ο Arve Henriksen, Νορβηγός τρομπετίστας που έχει μια καθαρότητα και ειλικρίνεια στον ήχο του, που συνδυάζει Σκανδιναβικές και Ιαπωνικές επιρροές. Επίσης οι Lo Griyo για την απίστευτη δυναμική τους. Από ταινίες, πρόσφατα είδα την ταινία Jiro Dreams of Sushi που με άφησε άφωνο.

 

 

 

Εγγράψου στο Red Bull Newsletter για να λαμβάνεις τα καλύτερα νέα στο mail σου!

δες περισσότερα
Next Story