Extreme kayaking στην Παπούα - Νέα Γουινέα

Πώς γίνεσαι ο εξερευνητής της χρονιάς; Πήγαινε εκεί που δεν έχει πάει κανείς και γύρνα πάλι πίσω.
RedBull.com

Πιθανότατα δεν έχεις ακούσει ποτέ για το νησί της Νέας Βρετανίας. Παρά το γεγονός ότι ακούγεται γνωστό, δεν είναι κοντά στην ομώνυμη χώρα. Το νησί βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Παπούα - Νέα Γουινέα, στην οποία και ανήκει.

Πρόκειται για ένα σχετικά μεγάλο νησί, 15.724 τετραγωνικά χιλιόμετρα, και σίγουρα μία από τις λιγότερο εξερευνημένες περιοχές του κόσμου. Είναι το τέλειο μέρος για να ζήσεις μια περιπέτεια – και για τους Ben Stookesbury, Chris Korbulic, Pedro Oliva και Ben Marr, η περιπέτειά τους ήταν που τους έδωσε την υποψηφιότητα για το βραβείο "National Geographic Adventurers of the Year".

Δες τις πρώτες εικόνες από το ταξίδι και την αποκλειστική συνέντευξη με τον Ben Stookesbury παρακάτω.

Αναρωτιέσαι γιατί τους αξίζει αυτό το βραβείο; Υπάρχει ένα ανεξερεύνητο φαράγγι μήκους 20 χιλιομέτρων, το οποίο δεν έχει κατέβει ποτέ κανείς, που συναγωνίζεται σε μέγεθος το Grand Canyon με τα τοιχώματά του να αγγίζουν τα 300μ. ύψος και με ορμητικούς καταρράκτες να το διαπερνούν. Το να μπουν μέσα ήταν αδιαμφισβήτητα ριψοκίνδυνο, ενώ το να βγουν ήταν ένα κατόρθωμα ζωής.

Δες ακόμα: Σπηλαιοκατάδυση στον "Άδη" της Αρκαδίας

Διάβασε την αποκλειστική συνέντευξη παρακάτω

Αρχικά – πώς λέγεται αυτό το μέρος;
Ben Stookesbury: Ο ποταμός λέγεται Beriman, το όνομα του δόθηκε από το πρώτο χωριό κάτω από το ρεύμα του φαραγγιού, αλλά εμείς το αποκαλούμε το "Grand Canyon του Νότιου Ειρηνικού". Από την κορυφή του πάνω στα βουνά Nakani έως τη Θάλασσα του Σολομώντα είναι περίπου 50χλμ.

Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να πας

 

Ένα ελικόπτερο αφήνει τους kayakers στην κορυφή του ποταμού Beriman
Ο μόνος τρόπος να πας; Με ελικόπτερο © Bryan Smith/Red Bull Content Pool

Είχατε τα απαραίτητα προσόντα να κάνετε καγιάκ εκεί;
Ο Chris, ο Pedro και εγώ έχουμε περισσότερες πρωτιές σε τέτοιες καταβάσεις από κάθε άλλη ομάδα τα τελευταία χρόνια. Πήγαμε σε έξι ηπείρους για να πραγματοποιήσουμε αυτές τις πρώτες καταβάσεις από καταρράκτες που είναι εύκολα προσβάσιμοι μέχρι απόλυτα απομακρυσμένους. Έχουμε κάνει καγιάκ στους ψηλότερους καταρράκτες της γης που βρίσκονται έξω από την Palouse. Αλλά αυτή η αποστολή ήταν πολύ διαφορετική απ' ό,τι έχουμε κάνει μέχρι τώρα - δεν υπήρχε τρόπος να φτάσουμε στο σημείο εκκίνησης χωρίς ελικόπτερο. Στην τελευταία μας αποστολή κάναμε κουπί και κουβάλημα για ένα μήνα - ήμασταν διατεθειμένοι να μεταφέρουμε τα κανό μας 50 μίλια, να κάνουμε κουπί άλλα 100 - μα εδώ είχαμε μια αδιαπέραστη ζούγκλα.

Έχετε συγκρίνει αυτό το φαράγγι με το Grand Canyon.
Το βαθύτερο σημείο του είναι στα 5.000 πόδια (1.524 μέτρα), όπου κόβει τα βουνά Nakami κι εκεί υψώνονται αυτά τα τεράστια κόκκινα τείχη. Μοιάζει πραγματικά με το Grand canyon, αλλά αυτό που δεν συνειδητοποιήσαμε είναι ότι στο κάτω μέρος αυτού του τεράστιου ρήγματος είναι ένα βαθύ, στενό κανάλι και μερικές φορές το ποτάμι περνάει κάτω από 300 μέτρα βάθος. Είναι μέρη του ποταμού που δεν μπορούσαμε να δούμε ακόμη και από το ελικόπτερο.

Μερικές φορές τα νερά είναι ήσυχα...

 

Κάνοντας καγιάκ στον ποταμό Beriman
Αυτά τα μπλε νερά μοιάζουν με παράδεισο... © Ben Marr/Red Bull Content Pool

Πώς το βρήκατε;
Το εντοπίσαμε δύο χρόνια πριν κατά την διάρκεια μιας πτήσης στην Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι ένα γνωστό μέρος για το απόλυτα κάθετο σχήμα του φαραγγιού, για τα ποτάμια κάτω απ' την επιφάνεια του εδάφους, σε μια αραιοκατοικημένη περιοχή της Παπούα Νέα Γουινέα.  Χιλιάδες σπηλιές, τόνοι ασβεστόλιθου. Ξέραμε ότι έπρεπε να επιστρέψουμε.

Ξέρατε τι είχατε να αντιμετωπίσετε;
Ειλικρινά - όχι. Μέχρι την πρώτη καλή εξερεύνηση με το ελικόπτερο δεν είχαμε συνειδητοποιήσει που πηγαίναμε. 13 φαράγγια σε μια σειρά. Είναι τόσα πολλά τα μέρη που πρέπει να προσέξεις τον δυνατό αέρα και δεν υπάρχει καμία άλλη διέξοδος. Υπάρχει ένα τμήμα 20 χιλιομέτρων του ποταμού που κυριολεκτικά δεν θα μπορούσαμε να βγούμε ούτε με ελικόπτερο.

Μερικές φορές βρέχεσαι

Κάνοντας καγιάκ στον ποταμό Beriman
Προειδοποίηση: σε αυτή την διαδρομή θα βραχείτε © Bryan Smith/Red Bull Content Pool

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πτώση;
Υπήρξε μια πτώση από ύψος 18μ., στην είσοδο του φαραγγιού και μια διπλή πτώση από ύψος 22μ. που ονομάσαμε Travartine Falls. Προφανώς δεν υπάρχουν ονόματα σε τουριστικούς οδηγούς, επειδή δεν υπάρχουν τουριστικοί οδηγοί.

Η διπλή πτώση Travartine Falls

Η διπλή πτώση, Travartine Falls
Μια καλή διπλή πτώση © Ben Marr/Red Bull Content Pool

Η πιο επικίνδυνη στιγμή;
Στο φαράγγι 7, είχαμε να επιλέξουμε αν θα πάμε πίσω στο επίπεδο του ποταμού, αν θα αναρριχηθούμε στο φαράγγι ή αν θα προσπαθήσουμε να κουβαλήσουμε τον εξοπλισμό για να φύγουμε. Δεν είχαμε ιδέα για το πώς να κινηθούμε προς τα κάτω στο ποτάμι. Βγήκαμε έξω από το ποτάμι στα αριστερά και στείλαμε τον Chris στα δεξιά όπου βρήκε μια διαδρομή σε ένα πολύ κάθετο φαράγγι που φαινόταν να φτάνει πάλι στο φαράγγι κάτω από ένα πολύ δύσκολο σημείο. Μιάμιση ημέρα αργότερα βρισκόμασταν να κρεμόμαστε από την πλευρά ενός βράχου, 100 μέτρα πάνω από το ποτάμι.

Στείλαμε τον Pedro κάτω πρώτο. Η μια άκρη του σχοινιού έπρεπε να γλιστρήσει ελεύθερα μέσα από ένα καραμπίνερ ασφαλείας στο πίσω μέρος της βάρκας. Ξεμέναμε από χρόνο και το σκοινί μπλέχτηκε. Τον τραβούσε κάτω από το νερό. Τον χάσαμε απ' τα μάτια μας. Το μόνο που ξέραμε είναι ότι το σχοινί ήταν τεντωμένο, και δεν περιμέναμε πως θα συνέβαινε κάτι τέτοιο. Πιστέψαμε πως πάλευε για τη ζωή του, και θα ήταν απλά ένα άδικο τέλος. Από καθαρή τύχη, είχε ένα μαχαίρι πάνω του και έκοψε το σκοινί. Ήταν τρομακτικό. Νόμιζα ότι δεν θα τα καταφέρει.

Τι γίνεται με τα άγρια ζώα;
Υπάρχουν χιλιάδες μεγάλες αράχνες και τεράστιες νυχτερίδες, γνωστές και ως "μεγαχειρόπτερα", με άνοιγμα φτερών που φτάνει τα 2μ. Όλος ο ουρανός μαύριζε από τις νυχτερίδες. Δεν επιτίθενται, απλά πετούν. Κάθε φορά που απομακρυνόμασταν από το ποτάμι, ακούγαμε χιλιάδες πουλιά και άλλα ζώα. Αλλά ήμασταν τόσο κοντά σε αυτό το δυνατό, θορυβώδες ποτάμι που δεν είδαμε ή ακούσαμε ούτε τα μισά από αυτά που λογικά θα υπήρχαν.

Σχεδόν στον ωκεανό

To crew "ξεβράζεται" στη Θάλασσα του Σολομώντα
Φτάνοντας στην Θάλασσα του Σολομώντα © Bryan Smith/Red Bull Content Pool

Πόσο καιρό σας πήρε;
Η όλη διαδρομή μας πήρε 13 ημέρες για περίπου 50χλμ. Τα πρώτα 20χλμ. μέσα σ' αυτά τα απίστευτα κλειστά φαράγγια τα διασχίσαμε σε 12 ½ ημέρες. Τα υπόλοιπα 30χλμ. έως τη Θάλασσα του Σολομώντα σε περίπου 3 ώρες.

Θεωρείτε τους εαυτούς σας τυχερούς;
Την επόμενη μέρα που φύγαμε, έβρεχε για δύο ημέρες συνεχόμενα με τροπική βροχή και το ποτάμι τρελάθηκε. Είναι τόσο απόμερο, με ψηλά τείχη και τόσο στενό - το ποτάμι μπορεί να γίνει θανατηφόρο ανά πάσα στιγμή. Ήμασταν πολύ τυχεροί.

 

 

 

δες περισσότερα
Next Story