O Έλπις & η Δώρα ζουν για να ταξιδεύουν στον κόσμο

2 Έλληνες αποφάσισαν να ταξιδέψουν όλο τον κόσμο, προσφέροντας βοήθεια σε όποιον τη χρειάζεται.
Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Δημήτρης Μαυροκεφαλίδης

Ο Έλπις Χρυσοβέργης μεγάλωσε στη Λαμία και η Δώρα Μπίτση στην Αθήνα και οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου ήταν συμφοιτητές. Οι δυο τους πήραν την απόφαση να παρατήσουν τη "συνηθισμένη ζωή" και να κάνουν το γύρο του κόσμου, χωρίς budget, με δύο σακίδια στη πλάτη και μία σκηνή. Ένα εξάμηνο στο Βέλγιο με το πρόγραμμα Erasmus και μια 6μηνη πρακτική άσκηση στην Ινδία ήταν αρκετά για να δώσουν την αφετηρία ενός συναρπαστικού τρόπου ζωής.

Aποφάσισαν να αφήσουν τις δουλειές τους και να κυνηγήσουν το πιο τρελό όνειρό τους… να διασχίσουν την Αφρική από το Cape Town μέχρι το Κάιρο, χρησιμοποιώντας μόνο τα μέσα μαζικής μεταφοράς και να συγκεντρώσουν χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς. 12 χώρες σε 6 μήνες, 15.000 χιλιόμετρα πραγματοποιώντας 5 φιλανθρωπικά projects. Αυτή τη στιγμή πραγματοποιούν το project "ΑsiaQuest" και διασχίζουν την Ασία από το Νέο Δελχί στο Πεκίνο, περνώντας από 10 χώρες μέσα σε 6 μήνες.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Συνδυάζοντας τα ταξίδια με ανθρωπιστικά project

Που είστε τώρα; Πού ήσασταν χτες και πού θα είστε αύριο;
Καλησπέρα από τις πανέμορφες Φιλιππίνες! Ήρθαμε από το κοσμοπολίτικο Χονγκ Κονγκ και σε 2 εβδομάδες μπαίνουμε στον τελευταίο μας προορισμό για το AsiaQuest μας, την Κίνα.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Στη Μαλαισία για το AsiaQuest

Έλπι, που ζητούσες μέσω Facebook να σου προτείνουν ένα προορισμό που να μην απαιτεί βίζα γιατί σου έχει απομείνει μόνο μια σελίδα ελεύθερη. Μιλάτε με κόσμο μέσω του blog σας; 
Ναι, ενώ στην αρχή ενθουσιαζόμαστε και θέλουμε να γεμίσουμε το διαβατήριο με σφραγίδες, όσο πλησιάζουμε στις τελευταίες σελίδες στενεύουν τα περιθώρια. Έτσι ενώ το πλάνο μας ήταν να μπούμε στην Κίνα από Χονγκ Κονγκ, δεν κατάφερα να πάρω τη βίζα γιατί θέλανε 2 άδειες σελίδες και εμένα μου έχει μείνει μόνο μια! Οπότε ψάχναμε για χώρα με φτηνά εισιτήρια και χωρίς βίζα και έτσι βρεθήκαμε Φιλιππίνες.

Αυτή είναι η ομορφιά του ταξιδιού όμως, όσο και να το προσπαθείς να το οργανώσεις, πάντα τα πλάνα αλλάζουν στο δρόμο. Οι σελίδες έχουν γεμίσει από Ασία αλλά και Αφρική, καθώς πέρυσι ολοκληρώσαμε ένα τεράστιο 6μηνο οδοιπορικό διασχίζοντας την Αφρική με μέσα μαζικής μεταφοράς από το Κέιπ Τάουν μέχρι το Κάιρο, κάνοντας 5 ανθρωπιστικά project σε μέρη που υπήρχε ανάγκη και γυρνώντας ένα ντοκιμαντέρ με τις εμπειρίες μας, το οποίο ονομάσαμε "AfriQuest".

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Πραγματοποιώντας 5 φιλανθρωπικά projects

Όταν δεν συναντάτε Έλληνες τι κάνετε, πού κοιμάστε τόσους μήνες;
Καθώς ταξιδεύουμε με πολύ χαμηλό budget, 10 ευρώ την ημέρα, οι λέξεις ανέσεις, πολυτέλειες, δεν υπάρχουν στο πλάνο. Σκηνή, φιλοξενία σε ντόπιους μέσω couchsurfing ή στη χειρότερη το πιο φτηνό μέρος που υπάρχει στην περιοχή.

Και τι τρώτε;
Στην Αφρική είχαμε τα κουζινικά μαζί και μαγειρεύαμε αρκετά. Στην Ασία που το φαγητό είναι αρκετά πιο γευστικό, δοκιμάζουμε σχεδόν τα πάντα, πάντα street food βέβαια ώστε να μη χαλάμε πάνω από 2 ευρώ για το γεύμα. Αρκετές φορές τρώμε ξηρά τροφή που έχει ενέργεια και μας κρατάει για όλη τη μέρα.

Το ταξίδι είναι το μεγαλύτερο σχολείο και σου δίνει τα πιο ωραία συναισθήματα...

Το παν στο ταξίδι είναι να προσαρμόζεσαι γρήγορα στην κουλτούρα της χώρας που επισκέπτεσαι. Αν κάθεσαι και συγκρίνεις συνεχώς το καθετί με το πώς είναι πίσω στο σπίτι, πάει το έχασες το παιχνίδι. Δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ τη μυρμηγκόσουπα που μας προσέφερε για βραδινό μια οικογένεια που μας φιλοξενούσε στην Καμπότζη καθώς και το ωμό κρέας που φάγαμε στην Αιθιοπία, το οποίο μας έφαγε μετά. Δυστυχώς όλοι μας νομίζουμε ότι για να ταξιδέψει κάποιος έτσι, χρειάζεται πολλά χρήματα. Όχι, χρόνο χρειάζεται και όρεξη για περιπέτεια. Υπάρχουν πολλές μέρες στις οποίες δεν έχουμε χαλάσει ούτε 1 ευρώ, καθώς μας έχουν φιλοξενήσει (σε ένα στρώμα σε μια γωνίτσα), μας έχουν μαγειρέψει (ένα απλό φαγητό που δεν είναι πάντα γευστικό) και έχουμε κάνει οτοστόπ (αρκετά στριμωγμένοι για πολύ ώρα) για να φτάσουμε εκεί. Πιστεύω λοιπόν ότι με 500 ευρώ μπορεί εύκολα κάποιος να ξεκινήσει για μια εμπειρία ζωής η οποία θα κρατήσει τουλάχιστον 2 μήνες...

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Σκληρή δουλειά αλλά τέλεια ανταμοιβή

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο που έχετε πάρει μέχρι στιγμής κατά τη διάρκεια του πολύμηνου ταξιδιού σας;
Το μεγαλύτερο ρίσκο ήταν με διαφορά μια περιπέτεια στη Μοζαμβίκη, όπου για να πας από το Νότο στο Βορρά υπάρχει μόνο ένας δρόμος που διασχίζει τη χώρα. Εκεί κρύβονται αντάρτες όμως και κάνουν φασαρίες, οπότε όλοι επιλέγουν να πετάξουν ή τα απολύτως απαραίτητα οχήματα κάνουν τα 120χλμ. με συνοδεία στρατού. Καθώς το project μας ήταν να διασχίσουμε τη Μαύρη Ήπειρο μόνο με μέσα μαζικής μεταφοράς, κάναμε οτοστόπ, αρκετές φορές το σταυρό μας και ξεκινήσαμε με συνοδεία στρατού. 10χλμ. πριν ολοκληρώσουμε τη διαδρομή, ακούσαμε πυροβολισμούς και παγώσαμε. Αυτοκίνητα του στρατού μας προσπέρασαν γρήγορα και στα 100 μέτρα είδαμε μετά ένα αυτοκίνητο παρατημένο στη μέση του δρόμου. Ποτέ δε μάθαμε τι έγινε, μάθαμε όμως ότι δεν παίζουμε με αυτά από δω και πέρα.

Δυστυχώς έχουμε πολύ λάθος αντίληψη για τους κινδύνους σε τέτοια ταξίδια. Ακούμε πολλά για εγκληματικότητα, για αρρώστιες και άλλα. Λίγη προσοχή θέλει μόνο. Ταξιδεύουμε με λεωφορεία γεμάτα ντόπιους σε μέρη που δεν υπάρχουν άλλοι ξένοι και όλοι κάνουν τα πάντα να μας βοηθήσουν, μας προσκαλούν για φαγητό, κλπ. Η νύχτα και το αλκοόλ συνήθως εγκυμονούν κινδύνους αλλά τα έχουμε σχεδόν κόψει και τα δυο.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Χαρούμενα πρόσωπα παντού

Η αίσθηση του "δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει" και ότι δεν υπάρχει κάτι δεδομένο πώς το αντιμετωπίζετε;
Όλα τα αντιμετωπίζουμε με θετική ενέργεια και χαμόγελο, έτσι πρέπει. Αγχωνόμαστε πολύ για το μέλλον και δε ζούμε το σήμερα. Ας βάλουμε λίγο πάθος στη ζωή μας και να κάνουμε πράγματα που όταν γεράσουμε θα ευχόμασταν να είχαμε κάνει. Για εμάς είναι τόση μεγάλη περιουσία στιγμές που έχουμε ζήσει στα εθελοντικά project που κάνουμε. Δε θα ξεχάσω ποτέ στην παραγκούπολη Kibera στο Ναϊρόμπι της Κένυας που χτίζαμε τη σχολική αίθουσα, τη στιγμή που συναρμολογούσαμε μια μπασκέτα που είχαμε πάρει για τα παιδιά και κρυφοκοιτάζαν από τις πόρτες και τα παράθυρα με ένα τεράστιο χαμόγελο ανυπομονώντας να παίξουν.

Από τα project που έχετε κάνει ποιο ήταν το πιο δύσκολο, είτε από άποψη συνθηκών, είτε από άποψη δύσκολων στόχων;
Το κάθε project έχει τη δυσκολία του, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσουμε το πηγάδι που χτίσαμε σε ένα χωριό στην έρημο του Σουδάν. Οι άνθρωποι στο Σουδάν, είναι με διαφορά οι πιο φιλικοί που έχουμε γνωρίσει στα ταξίδια μας, η κυβέρνηση δημιουργεί αρκετά γραφειοκρατικά προβλήματα. Για να πάμε στο μέρος που θα χτίζαμε το πηγάδι λοιπόν, επειδή ήταν σε ζώνη που δε συνιστάται για ταξιδιώτες, χρειαζόταν ειδική άδεια την οποία δε μας τη δίνανε όσο κι αν προσπαθήσαμε. Τελικά καταφέραμε στα μουλωχτά να πείσουμε ότι θα πάμε σε ένα γάμο στην περιοχή, και έπρεπε να κρυβόμασταν όσο καιρό ήμασταν εκεί για το πηγάδι.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Ταξίδια γεμάτα με υπέροχες εμπειρίες

Αν δεν είχατε κάποιο φιλανθρωπικό στόχο θα επιλέγατε αυτού του είδους την περιπέτεια;
Η αλήθεια είναι πως στην αρχή είχαμε το μικρόβιο του ταξιδιού και της περιπέτειας και είχαμε ήδη ξεκινήσει να ταξιδεύουμε έτσι. Όμως από τότε που ξεκινήσαμε να συνδυάζουμε τα οδοιπορικά αυτά με ανθρωπιστικά project, έχουμε νιώσει μοναδικά συναισθήματα, οπότε πλέον πάντα θα συνδυάζουμε αυτά τα δύο.

Στη Νότιο Αφρική, μια φορά τη βδομάδα επισκεπτόμασταν τη Mama Sylvia, μια ηλικιωμένη κυρία η οποία ζούσε στην παραγκούπολη Khayelitsha και συντηρούσε παιδάκια που είχαν ανάγκη. Ήταν η πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε με τον εθελοντισμό και μας άγγιξε τόσο που θέλουμε να βοηθήσουμε όσο και οπουδήποτε μπορούμε.

Γιατί σκεφτήκατε να κάνετε αυτό τον γύρο του κόσμου;
Είναι η τάση για αναζήτηση, για να ανοίξεις τους ορίζοντές σου, το ταξίδι είναι το καλύτερο σχολείο. Τα παιδιά μου ελπίζω να κάνουν τέτοια ταξίδια στα 18 τους. Να εκτιμήσουν κάποια πράγματα για τη ζωή, να μάθουν να αγαπάνε, να έχουν υπομονή και να σέβονται τη διαφορετικότητα του καθενός. Είναι αρκετά δύσκολο είναι η αλήθεια και οι Έλληνες δεν είμαστε εύκολοι στις αλλαγές, θέλουμε λίγο την άνεσή μας, την ιδιωτικότητά μας, έτσι έχουμε μάθει. Όμως αν κάποιος το θέλει πολύ, θα το καταφέρει! Δεν είναι για όλους, και φυσικά δεν υπάρχει σωστό και λάθος, το θέμα είναι να είσαι ευτυχισμένος με τις επιλογές που έχεις πάρει.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Όλα αντιμετωπίζονται με θετική ενέργεια

Αν αύριο ερχόταν κάποιος και σας έλεγε ότι μπορείτε να κάνετε ένα μόνο ταξίδι ακόμα ποιο θα ήταν αυτό;
Θα ήθελα πολύ να κάνουμε τη διαδρομή Αλάσκα - Παταγονία με ποδήλατο, το οποίο φυσικά χρειάζεται 2-3 χρονάκια για να το απολαύσεις όπως πρέπει.

Τι είναι το ταξίδι για εσάς;
Είναι η αναζήτηση του διαφορετικού και ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στη μόρφωση του ανθρώπου. Είναι το μεγαλύτερο σχολείο και σου δίνει τα πιο ωραία συναισθήματα. Όταν επιλέγεις να ταξιδεύεις όπως εμείς, έχεις τα πράγματα που πραγματικά χρειάζεσαι στο σακίδιό σου και νιώθεις πραγματικά ελεύθερος. Η κάθε μέρα που περνάει είναι περιπέτεια με φανταστικές εμπειρίες, τις οποίες δεν τις αλλάζουμε με τίποτα στον κόσμο.

Ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση
Οι φιλανθρωπικοί στόχοι τους γεμίζουν με ενέργεια

Αν σας ζητούσαμε να μας φτιάξετε το δικό σας top-3 με τις χώρες που επισκεφτήκατε;
Mε βάση την απίστευτη φιλοξενία που είχαμε και στις 3 χώρες, οφείλουμε να ξεχωρίσουμε Σουδάν, Τανζανία και Νεπάλ.

Παρακολούθησε το ταξίδι του Έλπι και της Δώρας μέσα από το blog ή τη σελίδα τους στο Facebook.

 

 

 

δες περισσότερα
Next Story