Θα έκανες έναν 7ήμερο αγώνα με MTB στις Άλπεις;

Το Transalp θεωρείται ένας από τους πιο σκληρούς αγώνες mountain bike στον πλανήτη.
Heather Snelgar

H ειδοποίηση μηνύματος ήχησε στο κινητό μου και με το που το άνοιξα διάβασα τα εξής: “Heather, γνωρίζεις ότι πρόκειται να σκαρφαλώσεις δυόμισι φορές το ύψος του Everest καβάλα στο ποδήλατο σου μέσα σε επτά μέρες; Lol, θα έχει πολύ πλάκα”. Το στομάχι μου σφίχτηκε μονομιάς και μου ήρθε αναγούλα.

Καθώς κοιτούσα γύρω μου, συνειδητοποίησα ότι στοίβες με ποδηλατικά jerseys, ταμπελάκια με αριθμούς συμμετοχής, παλιές σαμπρέλες και αχρησιμοποίητα τζελάκια ήταν διάσπαρτα γύρω μου. Παράλληλα γνώριζα ότι όχι μόνο ο εξοπλισμός μου, αλλά και το σώμα μου δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένα για μια επταήμερη δοκιμασία. Βέβαια όταν έστελνα τη συμμετοχή μου σε έναν από τους σκληρότερους αγώνες mountain bike του πλανήτη, γνώριζα πολύ καλά ότι δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Έχω κάνει πολλά επικά πράγματα στο παρελθόν, όπως πολυήμερους αγώνες περιπέτειας και αγώνες ορεινού τρεξίματος, ωστόσο το να δηλώσω συμμετοχή σε έναν τόσο δύσκολο αγώνα όπως το Transalp ήταν μια από τις πιο "τρελές" αποφάσεις στη ζωή μου.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Ξεκινώντας την επταήμερη περιπέτεια © sportograf

Καταφθάνοντας στη γραμμή εκκίνησης του αγώνα στο Imst της Αυστρίας βρήκα την υποστήριξη που ήθελα από πολλούς συναθλητές μου. Ήμουν περιτριγυρισμένη από λεωφορεία ομάδων και ποδηλάτες που έκαναν ζέσταμα σε προπονητήρια, με την ήρεμη φωνή του γερμανόφωνου εκφωνητή (ευτυχώς είχα μεταφραστή) να με καθησυχάζει.

Βέβαια αυτός ο αγώνας μου έκανε για πιο pro καταστάσεις απ' ότι ήμουν προετοιμασμένη. Βλέπετε είχα κάνει μόλις πέντε φορές προπόνηση με το MTB μου από τα Χριστούγεννα και γενικά δεν ήμουν σωστά προετοιμασμένη.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Όλα χαμόγελα στην εκκίνηση. Πόσο δύσκολο να είναι; © sportograf

Αφήνοντας πίσω μας το γραφικό χωριουδάκι του Imst με τους φιλόξενους κατοίκους του να μας επευφημούν, άρχισα να αισθάνομαι κάποια νευρικότητα -αλήθεια πόσο δύσκολος μπορεί να είναι αυτός ο αγώνας; Δύο ώρες αργότερα καταριόμουν τον εαυτό μου που ήμουν τόσο αδαής. Σκαρφαλώναμε σε ένα ανηφορικό δασικό μονοπάτι, με τη θερμοκρασία κοντά στους 30 βαθμούς και τα πόδια και η πλάτη μου είχαν ήδη αρχίσει να πονάνε.

Γύρισα και ρώτησα τον αδερφό μου -που ήταν και ο team mate μου στον συγκεκριμένο αγώνα- πότε επιτέλους θα φτάσουμε αυτή την καταραμένη κορυφή και αυτός μου απάντησε κοιτώντας με ηρεμία: “Χμμμ, νομίζω ότι είμαστε κάπου στα μέσα της ανηφόρας”. Τον κοίταξα με δυσπιστία και αναρωτήθηκα τι ανάβαση είναι αυτή που απαιτεί πάνω από τέσσερις ώρες για να φτάσεις στη κορυφή;

Πέρα από κάθε προσδοκία μου, τελικά όλα πήγαν καλά. Ο αγώνας ήταν γεμάτος με τετράωρες αναβάσεις και κάθε μέρα είχα να ανέβω μερικές από τις πιο τεχνικές και απαιτητικές ανηφοριές που έχω βιώσει - ευτυχώς που υπήρχαν και κάποιες με στρωτό έδαφος για να μου φτιάξουν την ψυχολογία. Γεγονός πάντως είναι ότι οι περισσότερες αναβάσεις ήταν σε πολύ άγριο έδαφος που δεν σου επέτρεπε να πιάσεις έναν σταθερό ρυθμό στον αγώνα.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Σίγουρα θα χάσεις τη συγκέντρωσή σου με τέτοια θέα © sportograf

Πάντως πρέπει να παραδεχθώ ότι μετά από κάθε σκληρή ανηφόρα υπήρχε ανταμοιβή με επικές καταβάσεις και μαγευτικά τοπία που με βοηθούσαν να ξεχάσω όλο τον πόνο και τις αρνητικές σκέψεις μέσα σε λίγα λεπτά. Εικόνες της διαδρομής που περνούσε από τα χωριουδάκια Imst και Naunders στην Αυστρία, το Scuol στην Ελβετία και το Livigno, το Bormio, το Mazzana και το Arco στην Ιταλία έχουν χαραχτεί βαθιά στη μνήμη μου και δεν πρόκειται να τις ξεχάσω.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Μόνο χαμόγελα σε αυτό το πανέμορφο μονοπάτι © sportograf

Ψηλά στις Άλπεις από τη 2η μέχρι την 5η μέρα, είχαμε την πιο εντυπωσιακή θέα. Περιτριγυρισμένοι από χιονοσκέπαστες κορυφές, καταπράσινα φαράγγια, τιρκουάζ λίμνες και οδηγώντας σε μαγευτικά φιδίσια μονοπάτια, αισθανόμασταν ότι βρισκόμασταν σε άλλη πραγματικότητα. Βέβαια οι δύσκολες ανηφόρες συνέχιζαν να υπάρχουν, αλλά είχα αρχίσει να τις συνηθίζω. Φρόντισα λοιπόν να βγάλω από το μυαλό μου τους γρήγορους επαγγελματίες αθλητές και εστίασα στο να απολαύσω όλες αυτές τις υπέροχες εμπειρίες που μας κέρναγε απλόχερα αυτός ο ξεχωριστός αγώνας.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Τρίτη μέρα: από το Scuol στο Livigno © sportograf

Έτσι, το συνηθισμένο μου άγχος μήπως και τερματίσω τελευταία στον αγώνα έκανε φτερά, ενώ παράλληλα δεν αισθανόμουν καμιά ντροπή όταν ξεκαβαλούσα σε κάποιες πολύ τεχνικές κατηφόρες ή έσπρωχνα σε κάποιες ζόρικες ανηφόρες.

Από την άλλη, φρόντιζα να υπενθυμίζω στον εαυτό μου πόσο τυχερή ήμουν που μια αναβάτης με τη δική μου εμπειρία μπορούσε -έστω και από την ουρά του αγώνα- να συμμετάσχει σε ένα event που έχει σχεδιαστεί για τους κορυφαίους αθλητές του πλανήτη. Κάθε μέρα ξεκινούσα τον αγώνα με το Block D που περιλάμβανε τους πιο αργούς αναβάτες του αγώνα, από την άλλη όμως ένιωθα περήφανη που ήμουν ακόμη εκεί.

Επταήμερη περιπέτεια στις Άλπεις με mountain bike
Τέταρτη μέρα, στο ψηλότερο σημείο της διαδρομής © sportograf

Μετά από πάνω από 500 σκληρά χιλιόμετρα στις Άλπεις και με πάνω από 18.000μ. αναβάσεων αισθάνεσαι ότι έκανες κάτι παραπάνω από μια βόλτα στο πάρκο. Και ομολογώ, ότι υπήρξαν στιγμές που πίστεψα ότι δεν θα τα καταφέρω, στιγμές που αναρωτιόμουν γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου, στιγμές με δάκρυα στα μάτια από τον πόνο. Απλά, δεν υπήρξε ούτε μια εύκολη μέρα κατά τη διάρκεια του αγώνα και από την αρχή μέχρι το τέλος οι διοργανωτές πίεζαν τα όριά μας. Ακόμη και η τελευταία μέρα ξεκίνησε μια μια ανηφόρα 23 χιλιομέτρων με 1.600μ. υψομετρικής ανάβασης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία λοιπόν ότι το Transalp είναι απαιτητικό από την αρχή μέχρι το τέλος. Επίσης πρέπει να παραδεχθώ ότι εάν γνώριζα το μέγεθος των προκλήσεων που θα αντιμετώπιζα το πιθανότερο είναι ότι δεν θα είχα δηλώσει συμμετοχή. Η άγνοια στην περίπτωση μου ήταν ευλογία και είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που δεν το έψαξα περαιτέρω και δήλωσα τελικά συμμετοχή στον αγώνα. Και μπορεί τα γεμάτα φουσκάλες οπίσθια μου να μην με συγχωρήσουν ποτέ για τις 49 ώρες καβάλα στη σέλα μέσα σε επτά μέρες, ωστόσο θα είναι εξίσου δύσκολο να διώξω αυτό το ηλίθιο χαμόγελο από το πρόσωπο μου για πολύ καιρό ακόμη...

 

δες περισσότερα
Next Story