Games
Beste FIFA 18, deze Legends willen we erbij!
Toegegeven, het stikt van de talentjes in dit spel, maar het wordt tijd dat EA deze genieën ook een plek gunt.
De Legendekaarten van FIFA op Xbox One hebben al heel wat stof doen opwaaien. Maar wie jarenlang met deze supersterren heeft gespeeld, weet dat ze ronduit geweldig zijn. De editie van vorig jaar kreeg de klasse van Alessandro Del Piero en de onverzettelijkheid van Carles Puyol mee. En dan was er nog Rio Ferdinand.
Maar goed. Dat was vorig jaar en met de onvermijdelijke aankondiging van FIFA 18 in aantocht, konden we er ons niet inhouden om een kleine wish list samen te stellen voor de volgende schare Legendes. We hebben al erg zeldzame Ultimate Team-kaarten van Pelé, Ryan Giggs en Franz Beckenbauer, maar de voetbalgeschiedenis bulkt van de sterspelers die volgens ons echt niet in deze lijst mogen ontbreken. Laat ons dus hopen dat ze meelezen, daar bij EA.
Jürgen Klinsmann
Een uitmuntende aanvaller, maar ook verdomd ad rem, deze Klinsmann. Een beetje zelfspot kan geen kwaad, dacht de man toen hij in de Premiere Leage voor de Spurs ging spelen. En dus vierde hij spontaan elke goal met een soortement dolfijnduik die YouTube en bijgevolg de wereld rond ging.
Klinsmann is hoe dan ook een aanwinst in om het even welk Ultimate Team: hij is vinnig, staat stevig op zijn benen en schopte 108 selecties voor Duitsland bij elkaar. Nadien trainde hij het nationale elftal, al blijft hij vooral in ons geheugen gegrift staan als een van de beste aanvallers van de jaren ’90. Beeld je in wat dat zou geven met Müller vooraan. Enfin. Fingers crossed!
Eric Cantona
De afwezigheid van de King onder de FIFA Legendes is wat ons betreft een groot raadsel. Cantona maakt wel deel uit van het klassieke elftal, maar kreeg nimmer het etiket van Legende opgeplakt. Begrijpe wie begrijpen kan. Nu goed, Eric is niet voor niks de King, natuurlijk. Ziedaar een man die charisma, talent en klasse op overschot heeft - als hij het tenminste niet te druk heeft met over de hekken te springen om een toeschouwer op een welgemikte vrije trap te trakteren. Hij wist dat hij geniaal was en heeft ons over de jaren vergast op een aantal onvergetelijke voetbalmomenten. Cantona is een van de echte helden van het voetbal. Wij pleiten dus zonder pardon voor zijn onmiddellijke invoering in het lijstje der Legendes.
These players need to become legends
© EA Sports
Kenny Dalglish
Van de ene King naar de andere met King Kenny, de legende van Liverpool. Een speler die zodanig op handen werd gedragen door Anfield, de club waar hij zijn beste jaren spendeerde, dat de tribune er naar hem werd vernoemd.
Dalglish scoorde een slordige 230 doelpunten tijdens zijn carrière, waarvan 112 voor Celtic en 118 voor Liverpool. De overige 30 tikte hij binnen tijdens een van de 102 matchen die hij speelde voor Schotland. Tweede voor de Gouden Bal, Speler van het Jaar van de PFA én vereeuwigd in de hall of fame van het Briste en Schotse voetbal. Wat moet een mens daar nog aan toevoegen? Misschien nog het feit dat Kenny in de spits positioneren volstaat om de tegenstander de daver op het lijf te jagen: zijn precisie is simpelweg moordend.
Steven Gerrard
Gerrard bleef zijn geliefde Liverpool eeuwig trouw (als we even dat ommetje via Los Angeles vergeten, tenminste), al is Stevie G intussen met pensioen. We zijn al lang de tel kwijt van het aantal keren dat een team werd opgebouwd rond de Britse maestro toen hij nog het mooie weer maakte bij Liverpool. Gerrard is een betrouwbare speler, dodelijk in stilstaande fases en auteur van passen waarvoor je de replay graag op oneindig zet. Maar Gerrard heeft niet hetzelfde clubpalmares als sommige van zijn collega’s en werd niet zo vaak geselecteerd voor het nationale elftal. Geen held, dan? Absoluut wel. We missen hem op het veld en pleiten voor zijn onmiddellijke terugkeer - al is het maar digitaal. Als hij in 2018 niet tot Legend wordt gebombardeerd, wordt dat meteen het eerste FIFA-spel in tien jaar waarin Stevie zal ontbreken.
Iván Campo
Van ongelooflijke passen gesproken: Iván Campo is een speler die naar onze bescheiden mening wel wat meer bestoeft mag worden. Na vijf jaar bij Real Madrid (1998-2003) en een Champions League-overwinning trok hij naar Bolton, waar hij zijn rol van middenvelder inruilde voor die van verdediger. Hoewel hij al eens verstrooid durfde zijn, trapte Campo doorgaans met finesse en flair. Een van onze beste herinneringen aan Iván is zijn doelpunt tegen de Spurs, van op de middellijn tegen het net gevlamd. Daarnaast was hij een hondstrouwe speler die nooit zijn vorige teams vergat - best een lichtend voorbeeld in deze tijden.
Romário
Vreemd verhaal, dit. Romário mocht zich een tijd lang Legend noemen, maar werd dan uit het selecte clubje gehaald wegens licentieproblemen. Hoe dan ook geen probleem dat niet met wat budget kan opgelost worden, beste EA. Want Romário is het soort aanvaller die met de ogen dicht de ene na de andere bal tegen het net plaatst. Los daarvan is hij een van de allergrootste Braziliaanse aanvallers (en er zijn er best wel wat), en bijgevolg incontournable in deze lijst vol Legends. Dat gezegd zijnde: het feit dat de man tegenwoordig de kost verdient als politicus heeft misschien een en ander te maken met zijn ontbreken in dit lijstje.
These players need to become legends
© EA Sports
Hidetoshi Nakata
Als je wordt beschouwd als zowat de beste Japanse voetballer aller tijden, dan kun je op je 29ste gerust met pensioen. Deze vliegensvlugge middenvelder kwam uit voor Roma en Parma en is precies wie we achter de aanvallers op het veld zouden willen zien. Nakata was zo goed dat hij de enige Japanse speler is die door Pelé werd gekozen in zijn persoonlijke FIFA 100. Sommigen noemen Nakata zonder verpinken de Beckham van het Oosten - een bijnaam waar we zelf ook best tevreden mee zouden zijn.
John Barnes
Als je het geluk mag hebben een kind van de gouden jaren ’80 te zijn, dan herinner je je misschien het wapperende shirtje van Barnes tijdens wedstrijden van Liverpool en Engeland. De cijfers spreken voor zich: zijn carrière laat zich samenvatten in 155 goals in 586 matchen. Niet slecht als je weet dat hij zelfs geen aanvaller was.
Een multitalentje, trouwens, deze Barnes, die ook een stukje rap ten berde bracht op World in Motion, de hymne die New Order voor Engeland schreef ter ere van het WK in 1990. Barnes engageerde zich ook tegen het oprukkende racisme en liet verstek gaan voor een vriendschappelijke match van Engeland om een bezoek te brengen aan de gewonden van Hillsborough. Wat een held.
Ian Wright
Het is moeilijk om niet wild enthousiast te worden bij de gedachte aan Ian 'Wrighty' Wright. Voor Arsenal scoorde hij 128 doelpunten op 221 wedstrijden. Denk daar maar even over na: om de twee wedstrijden was het prijs. In het seizoen 96-97 kreeg hij als 33-jarige zelfs de titel van tweede beste goalgetter van de Premier League. Vandaag is Wright een graag geziene gastspreker op tv, al zouden we hem toch nog veel liever op ons FIFA-scherm zien verschijnen.