Tom de Dorlodot in het ziekenhuis van Lugano
© Tom de Dorlodot
Paragliding
Het Adriatic Circle avontuur is on hold
Hoe ziet de toekomst van de Adriatic Circle eruit: interview met Tom de Dorlodot en Paul Guschlbauer
Geschreven door Red Bull Belgium
Gepubliceerd op
Onderdeel van dit verhaal

Thomas de Dorlodot

BelgiumBelgium
Portret van Paul Guschlbauer tijdenseen fotoshoot in Lienz, Oostenrijk.
Portret van Paul Guschlbauer in de Alpen
Twee dagen na de crashlanding van Tom de Dorlodot in Bellinzona, Zwitserland, waarbij hij zijn beenderen heeft gebroken, zijn Tom en Paul Guschlbauer het erover eens: het Adriatic Circle project is officieel on hold ten gevolge van Tom zijn ongeval en Paul zal niet zonder hem doorgaan. De beslissing was voor de avonturiers gemakkelijk om te nemen, maar heel moeilijk om te aanvaarden. Geen prettig nieuws dus, maar er zat niets anders op. Om de woorden van Paul te gebruiken: We zijn samen aan dit avontuur begonnen, altijd samen gebleven en we zullen ook samen over de finish gaan."
We belden met Paul, die ondertussen terug thuis is in Salzburg, en we hebben ook via Skype met Tom bijgepraat in het ziekenhuis van Lugano.
Laten we beginnen bij het begin: vertel ons wat er is gebeurd met Tom.
Paul: We waren super goed aan het vliegen – ongeveer 70km – maar de wind stond strak en er was veel turbulentie in de landingszone. Niet iets dat we nog nooit eerder hadden meegemaakt. Ik heb het niet zien gebeuren – ik besefte pas tijdens de landing dat Tom klem zat in een boom. Ik dacht dat ik hem enkel uit de boom ging moeten helpen, eens ik zelf geland was. Ik had geen idee dat hij gekwetst was.
Tom, waar is het gebeurd? Wat weet je er nog van?
Tom: Het is in Bellinzona, Zwitserland gebeurd. Ik kan me bijna alles herinneren – we maakten ons klaar om te landen na een prachtige vlucht. Op 3.000 meter hoogte beseften we dat er en sterke wind stond, wat normaal is voor die landingsplek. Ik was klaar om te landen en ongeveer 25 meter van de grond verwijderd, wanneer plotseling mijn paraglider door de turbulentie in elkaar zakte. Was ik een beetje hoger geweest dan had ik mijn reserveparachute kunnen openen en een beetje lager was ik gevallen zonder gekwetst te zijn. De wind heeft me jammer genoeg aan volle snelheid in de bomen gejaagd, rug eerst.
Paraglider Paul Gulschbauer neemt een foto in de lucht tijdens het Adriatic Circle avontuur.
“I think we should go that way...”
En jij kon hem niet zo maar naar beneden halen Paul…
Paul: Toen ik bij de boom aankwam, vroeg Tom me onmiddellijk de ziekenwagen te bellen, dus ik wist dat het serieus was. Hij was volledig bij bewustzijn maar niet buiten gevaar – de paraglider kon gescheurd zijn of een windstoot had hem uit de boom van 7 of 8 meter kunnen doen. Ik heb hem gevraagd om goed zo goed als mogelijk een tak vast te houden. Het was zo’n ongelukkig ongeval – als hij 1,5 meter meer naar links gevlogen was, was hij enkel in de boom geland, en waarschijnlijk had hij ook geen blessure gehad.
Tom, wat ging er door je hoofd toen je in de boom hing?
Tom: Ik beschermde mijn hoofd met mijn armen. Ik had een paar takken gebroken maar het grootste probleem was dat ik met mijn rug tegen de stam was aangevlogen. Ik ben nooit buiten bewustzijn geweest. Ik zag een wit licht gedurende een paar seconden… maar ik wist dat ik het zou overleven. Ik wil echt de brandweer en het team van ambulanciers bedanken die me uit de boom hebben gehaald om me naar het ziekenhuis in Lugano te brengen. Ze waren echt ongelofelijk!
Wat gebeurde er toen?
Paul: Ik ben Tom achterna gereisd met de trein en kon hem enkele uren na het ongeval al zien. Hij was wakker en al super optimistisch!
Een zeldzaam moment van paragliding vliegen tijdens het Adriatic Circle avontuur.
Grijze hemels in de Alpen
Optimisme was echt wel de rode draad tijdens dit avontuur!
Paul: Je kan ook niet anders dan optimistisch zijn. Toen we eraan begonnen, leek het doel nog zo ver weg … aan het tempo dat we vooruit gingen wisten we redelijk snel dat het een groot avontuur en lange tocht ging worden.
Paul, toen Tom gecrashed is, ben je niet meteen gestopt…
Paul: Wat ons geholpen heeft om zo ver te geraken – we hebben bijna 1.400km afgelegd, waarvan het grootste gedeelte te voet - was het feit dat we het samen deden. Als 1 van ons 2 landde, landde de andere ook. We waren een team. We hebben allebei beslist dat we het avontuur tot een goed einde zullen brengen en dat we dit samen zullen doen.
… en wanneer denk je hieraan te kunnen beginnen Tom?
De uitdaging nu is volledig herstellen. Maar hopelijk kunnen we tegen komende lente het Adriatic Circle avontuur afmaken. Het zal de perfecte training zijn voor Red Bull X-Alps 2015.
Nu we over trainen praten Paul, jij bent niet gestopt….
Paul: ik heb vanmorgen 10 kilometer gelopen! De training van de voorbije weken heeft me zeker geholpen.
Tom de Dorlodot stapt door de Italiaanse Alpen tijdens het Adriatic Circle avontuur
Tom in de Italiaanse Alpen
Een Tom, jij mag nu even niet meer lopen… Hoe zit het met jouw conditie?
Tom: Ik heb een paar ribben gebroken, mijn L5 wervels zijn beschadigd en ik heb ook schade aan mijn heiligbeen. Maar er is goed nieuws! De dokters hebben me net verteld dat ik geen operatie nodig zal hebben. Dus bedrust nu voor mij, gevolgd door 3 tot 4 maanden revalidatie voor ik opnieuw kan beginnen trainen.
Dus de cirkel is niet gebroken, enkel nog niet rond …
Tom: Het is iets dat ik absoluut wil afmaken – dat we moeten afmaken. En de juiste manier om dit te doen is terug te beginnen waar we gestopt zijn.
Paul: Het is echt heel belangrijk voor mij. Het is iets dat ik gewoon moet doen.
Meer info en updates vind je op www.redbull.com/adriaticcircle. Je kan de twee avonturiers ook volgen op hun persoonlijke Facebookpagina’s: Thomas de Dorlodot - Paul Guschlbauer - #adriaticcircle
Wil je altijd en overal het beste van RedBull.com kunnen bekijken? Download dan de mobiele app voor iPhone en Android.
Onderdeel van dit verhaal

Thomas de Dorlodot

BelgiumBelgium