F1
Γιατί ο Niki Lauda ήταν ένας από τους καλύτερους οδηγούς στην F1;
Βλέπουμε τα επιτεύγματα του Αυστριακού οδηγού που έφυγε από τη ζωή στα 70 του χρόνια και ανακαλύπτουμε τους υπόλοιπους μεγάλους οδηγούς από τη χώρα του.
Niki Lauda
3 Αυστριακοί θρύλοι στο Red Bull Ring
© GEPA pictures/Red Bull Content Pool
Η Αυστρία έχει βγάλει 16 οδηγούς από τότε που ξεκίνησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1 το 1950. Τρεις από αυτούς έχουν κερδίσει αγώνες, δύο είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές, αλλά ένας είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους καλύτερους οδηγούς όλων των εποχών – ο Niki Lauda, ο οποίος κέρδισε τον τίτλο το 1975, το 1977 και το 1984.
Ο Niki Lauda στην Αυστραλία το 2006
© GEPA
Όποιος έχει δει την ταινία του Ron Howard, Rush, θα ξέρει την εκπληκτική ιστορία του Lauda. Το 1974 πήγε στη Ferrari και το 1975 πήρε τον πρώτο του παγκόσμιο τίτλο με την Scuderia πριν το τραγικό ατύχημα το 1976 όπου κάηκε μέσα στο μονοθέσιο του στο Nürburgring. Αρχικά είχε τις αισθήσεις του και μπορούσε να σταθεί όρθιος αλλά ύστερα έπεσε σε κώμα.
Παραδόξως, μετά από έξι εβδομάδες και μόλις δύο grand prix αργότερα, επέστρεψε για να παλέψει και να διατηρήσει τη διαφορά του στο πρωτάθλημα. Παρά τις προσπάθειές του οδηγώντας με πόνο, έχασε το πρωτάθλημα από τον James Hunt στον τελευταίο grand prix της σεζόν όταν αποφάσισε ο Lauda ότι η βροχή στην Ιαπωνία έκανε τον αγώνα πολύ επικίνδυνο. Ο Hunt, παρά τα προβλήματά που είχε στον αγώνα, κατάφερε να ανακτήσει την τρίτη θέση και να πάρει τον τίτλο για έναν βαθμό.
Το 1977 ο Lauda πήρε το παγκόσμιο πρωτάθλημα με διαφορά 17 βαθμών, αλλά οι σχέσεις του με τη Ferrari είχαν αρχίσει να χαλάνε και το 1978 έφυγε για την Brabham. Στα μέσα της σεζόν του 1979, μετά από δύο μόνο τερματισμούς σε όλη τη χρονιά, ο Lauda αποφάσισε να σταματήσει τους αγώνες και να εστιάσει στην αεροπορική του εταιρεία Lauda Air. Όμως… ο πειρασμός της επιστροφής ήταν πολύ μεγάλος και το 1982 υπέγραψε με τη McLaren. Κέρδισε άλλο ένα τίτλο το 1984 με τη βρετανική ομάδα - νικώντας τον team-mate του Alain Prost με μόλις μισό βαθμό διαφορά αυτή τη φορά-.
Αφού αποσύρθηκε από τους αγώνες, ο Lauda έγινε σύμβουλος στη Ferrari, team manager στη Jaguar και μη εκτελεστικός πρόεδρος στη Mercedes από το 2012. Κατά τη διάρκεια της θητείας του εκεί η ομάδα υπέγραψε με τον Lewis Hamilton. Αργότερα είχε περιπέτειες με την υγεία του καθώς έκανε μεταμόσχευση πνεύμονα το 2018 και βρισκόταν στο νοσοκομείο για αιμοκάθαρση στο νεφρό στις 20 Μαΐου 2019 όταν έφυγε από τη ζωή στον ύπνο του.
Jochen Rindt
Ο πρώτος παγκόσμιος πρωταθλητής της Αυστρίας.
O Jochen Rindt ήταν ο πρώτος πρωταθλητής της Αυστρίας
© Rainer W Schlegelmilch
Στη μέση του Red Bull Ring μπορείς να βρεις το άγαλμα του Jochen Rindt που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα F1 το 1970. Ο Rindt βασικά γεννήθηκε στο Μάιντζ της Γερμανίας αλλά εκπροσωπούσε την Αυστρία κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Έκανε το ντεμπούτο του στην F1 στο Αυστριακό Grand Prix το 1964 και κέρδισε τη θέση του στην Cooper ένα χρόνο μετά. Εκείνη τη χρονιά, εκτός από τους αγώνες του στην F1, είχε και πολύ καλή αγωνιστική δράση στα αυτοκίνητα κερδίζοντας το εμβληματικό "24 Hours of Le Mans" με τον Masten Gregory για τη Ferrari.
Όταν ο Rindt πήγε στη Lotus το 1969, είχε επιτέλους το αυτοκίνητο που μπορούσε να αναδείξει το ταλέντο του. Έτσι πήρε την πρώτη του νίκη στο Grand Prix των Η.Π.Α. Το 1970, κέρδισε τους πέντε αγώνες από τους πρώτους εννιά στο δρόμο του για τον παγκόσμιο τίτλο, αλλά δυστυχώς δεν πήρε ποτέ στα χέρια του το τρόπαιο καθώς είχε ένα θανατηφόρο ατύχημα στα δοκιμαστικά του Ιταλικού Grand Prix. Παρόλο που κέρδισε δύο από τους τρεις αγώνες μετά την Ιταλία και το θάνατο του Rindt, ο Jacky Ickx ήταν και πάλι πίσω πέντε βαθμούς στο πρωτάθλημα. Η F1 ήταν ένα πολύ πιο επικίνδυνο άθλημα τότε από ότι είναι σήμερα και οι θάνατοι και τα σοβαρά ατυχήματα δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο. Παρόλα αυτά ο Rindt παραμένει μέχρι σήμερα ο μόνος παγκόσμιος πρωταθλητής F1 που πήρε τον τίτλο μετά το θάνατό του.
Helmut Marko
Κάτοχος ρεκόρ Le Mans και σύμβουλος της Red Bull Motorsports.
O Marko κέρδισε το Le Mans 24 Hours του 1971
© GEPA pictures/Red Bull Content Pool
Γνωστός σήμερα ως σύμβουλος στη Red Bull Motorsports -έχει αναδείξει τα ταλέντα των Max Verstappen και Pierre Gasly- ο Helmut Marko έτρεξε σε 10 αγώνες Formula 1 πριν σταματήσει απότομα η καριέρα του στο Γαλλικό Grand Prix του 1972 όταν μία πέτρα τρύπησε την προσωπίδα του κράνους του, τυφλώνοντάς τον στο ένα μάτι. Μέχρι τότε όμως ο Marko είχε ήδη μεγάλα επιτεύγματα στο μηχανοκίνητο αθλητισμό. Το 1971, στις 24 ώρες του Mans, ο Marko μαζί με τον team-mate του Gijs van Lennep, πήραν τη δεύτερη νίκη της Porsche στο event και μάλιστα με διαφορά ρεκόρ. Αυτό το ρεκόρ κράτησε για 39 χρόνια μέχρι να το ξεπεράσει η Audi το 2010.
Gerhard Berger
Νικητής με την Benetton, τη Ferrari και τη McLaren.
H πιο γνωστή νίκη του Berger στη Monza
© GEPA pictures/Red Bull Content Pool
Ο Gerhard Berger είναι ο πιο πρόσφατος Αυστριακός νικητής αγώνα. Έχει συνολικά 10 νίκες με τρεις διαφορετικές ομάδες της F1. Πήρε την πρώτη του νίκη σε Grand Prix το 1986 στο Μεξικό με την Benetton, πριν πάρει μεταγραφή στη Ferrari, όπου έγινε ο αγαπημένος των Tifosi. Η πιο γνωστή του νίκη ήρθε στο Ιταλικό Grand Prix του 1988, όταν τερμάτισαν 1-2 οι Ferrari λίγες εβδομάδες μετά το θάνατο του ιδρυτή, Enzo Ferrari. Ο Berger πήγε στη McLaren με team-mate τον Ayrton Senna, όπου πήρε τρεις νίκες πριν επιστρέψει στη Ferrari και μετά στη Benetton. Με την Benetton πήρε την τελευταία του νίκη στην F1 το 1997, στο Γερμανικό Grand Prix.
Alexander Wurz
Νικητής Le Mans
O Wurz είναι 2 φορές νικητής του Le Mans
© Friedemann Vogel/Stringer
Πριν καν ξεκινήσει ο Alexander Wurz την καριέρα του στην F1, πήρε τον τίτλο στο Le Mans στα 22 του χρόνια, κερδίζοντας με την Porsche το 1996 ως ο πιο νέος οδηγός που κερδίζει το event.
Η καριέρα του στην F1 ξεκίνησε όταν αντικατέστησε το συμπατριώτη του, Gerhard Berger (που δεν μπορούσε να τρέξει επειδή ήταν άρρωστος) στη Benetton. Στον τρίτο του μόλις αγώνα, ανέβηκε στο βάθρο στο Βρετανικό Grand Prix και ένα χρόνο μετά επιβραβεύτηκε με μια θέση στην ομάδα.
Ο Wurz έκανε ένα one-off ντεμπούτο με τη McLaren το 2005 στο Grand Prix του Σαν Μαρίνο, όπου πήρε το δεύτερο από τα τρία βάθρα της καριέρας του. Το 2007 πήγε στη Williams όπου το καλύτερό του αποτέλεσμα ήταν η τρίτη θέση στον Καναδά. Όταν αποσύρθηκε από την F1 στο τέλος της χρονιάς, επέστρεψε στο Le Mans και κέρδισε το French Classic με την Peugeot, 13 χρόνια μετά την πρώτη του νίκη στο Circuit de la Sarthe.
