Motorbike Enduro
Η εντυπωσιακή πορεία του Βασίλη Σιαφαρίκα
Ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο και ξαναζούμε τη μοναδική πορεία του καλύτερου αναβάτη στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού Enduro.
Το να κερδίσεις τη Γενική ενός αγώνα enduro είναι ο στόχος και το όνειρο των περισσότερων αγωνιζόμενων. Κάποιοι λίγοι το έχουν επιτύχει και κάποιοι λιγότεροι το έχουν επαναλάβει. Και στις τελευταίες δύο δεκαετίες μόνο ένας θα μπορούσε να πει πως το έχει… συνηθίσει.
Δεν έχει χάσει αγώνα Παγκοσμίου στην Ελλάδα ο Σιαφαρίκας.
© Thodoris Ermilios
Πίσω στον χρόνο
Χρειάζεται να ψάξεις σε χάρτινα έντυπα και προσωπικά αρχεία για να μετρήσεις τις νίκες του Βασίλη “Siafarix” Σιαφαρίκα καθώς ψηφιακά αρχεία δεν υπάρχουν συγκεντρωμένα από την εποχή που ο Γρεβενιώτης αναβάτης έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ήταν το μακρινό 1999 που αποφάσισε να ανοίξει τα φτερά του και να ανταγωνιστεί την αφρόκρεμα του ελληνικού Enduro. Αμέσως έδειξε τις δυνατότητες του ανεβαίνοντας στο βάθρο μόλις στην πρώτη του χρονιά ενώ την επόμενη (2000) κέρδισε στην κατηγορία του τους πρώτους του αγώνες. Το 2001 κερδίζει για πρώτη φορά στη Γενική κατάταξη και τα υπόλοιπα είναι απλώς ιστορία που συνοψίζεται στα εξής: 74 νίκες στη Γενική Κατάταξη, 15 Πανελλήνια Πρωταθλήματα Enduro, 7 ασημένια μετάλλια σε αγώνες ISDE (διεθνείς εξαήμεροι αγώνες Enduro) και έξι Πανελλήνια Πρωταθλήματα (Γενικής) Scramble.
Δες φωτογραφίες από την εκπληκτική πορεία του Βασίλη Σιαφαρίκα:
Τι λέει ο ίδιος:
Έχοντας ήδη συμπληρώσει δύο δεκαετίες στο χώρο των αγώνων ο Βασίλης Σιαφαρίκας μας ανοίγει την καρδιά του ενώ συνεχίζει την προετοιμασία του για τη νέα σεζόν:
Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή στου με το Enduro;
Ξεκίνησε το 1994 με ένα παπί. Βλέποντας τα ENDURO ΠΙΝΔΟΥ μου κέντρισε το ενδιαφέρον να οδηγώ στις διαδρομές με τα σήματα του αγώνα. Ήταν πραγματικά μια εξερεύνηση στο άγνωστο γιατί δεν ήξερα αν μπορώ να διασχίσω την διαδρομή με την “πάπια”μου.
Βοήθησε σημαντικά για να γίνει αγώνας Παγκοσμίου στην πόλη του, τα Γρεβενά.
© Thodoris Ermilios
Τι ήταν αυτό που σε ώθησε περισσότερο να γίνεις πρωταθλητής;
Θαύμαζα μεγάλους οδηγούς εκείνης της εποχής και άκουγα ιστορίες για επικές μάχες. Όλο αυτό με έκανε να σκέπτομαι ότι ίσως και εγώ θα μπορούσα να γίνω πρωταθλητής κάποια στιγμή στο μέλλον. Τελικά το παράκανα.
Ποια στιγμή θεωρείς πιο σημαντική για την αγωνιστική σου εξέλιξη;
Το 2000 στην πρώτη μου χρονιά τερματίζω 2ος πίσω από τον Πουλόπουλο Χάρη με αρκετές ατυχίες. Ήταν ένα πολύ κάλο αποτέλεσμα αλλά ενώ ήμουν 2ος γενικής, την επομένη χρονιά δεν βρήκα καμιά υποστήριξη και έτσι δεν συμμετείχα την επόμενη χρονιά. Ενώ είχα αποφασίσει πως δε θα έτρεχα, εμφανίστηκε ο Δημήτρης Αθανασουλόπουλος και κανονίζει με την Honda ΣΑΡΑΚΑΚΗΣ να με υποστηρίξουν για το 2002. Αυτήν η στιγμή άλλαξε όλη την εξέλιξη μου για πολλούς, σύνθετους λογούς .Αν φανταστείτε ότι από το 2002 μέχρι και σήμερα είμαι ακόμη στη Honda ως επίσημος οδηγός αγώνων μοτοσυκλέτας.
Τι ρόλο έπαιξαν στην εξέλιξή σου οι αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος που έγιναν στην Ελλάδα;
Τον σημαντικότερο. Είναι το μέτρημα του πόσο μακριά είμαστε από τους επαγγελματίες. Σου κάνει ξεκάθαρο ότι αν θέλεις να βελτιωθείς πρέπει να γίνεις ενεργός αθλητής με πρόγραμμα και προπονητή. Οι συνθήκες του αγώνα είναι πολύ δύσκολες. Στα περισσότερα παγκόσμια τερματίζαμε το πολύ 3 με 5 Έλληνες κι ενώ στο Πανελλήνιο οι μεταξύ μας διάφορες μας ήταν μικρές, εκεί γινόντουσαν τεράστιες.
Ποια θεωρείς την κορυφαία στιγμή της καριέρας σου;
Το 2014 όταν κατάφερα να συμπληρώσω δέκα χρόνια στην πρώτη θέση της Γενικής κατάταξης.
Παρών σε πολλούς αγώνες του Πανελληνίου Motocross.
© Thodoris Ermilios
Και ποια την πιο δύσκολη;
Το 2010, δεκαοχτώ μέρες πριν τον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος, είχα μια πτώση σε φιλικό αγώνα με αποτέλεσμα να τρυπήσει ο αριστερός πνεύμονας μου. Οριακά βγήκα από το νοσοκομείο και ήμουν σε δίλημμα για το αν θα τρέξω και πόσο επικίνδυνο θα ήταν. Τελικά κέρδισε η δίψα μου για να μην χάσω το πρωτάθλημα και αγωνίστηκα τερματίζοντας στην τρίτη θέση της Γενικής παίρνοντας πολύτιμους βαθμούς για την μετέπειτα κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Ποιο ήταν το σημαντικότερο κίνητρο ώστε να μείνεις στην κορυφή για τόσο μεγάλο διάστημα;
Το να κερδίζεις είναι κάποια μορφή εθισμού και εγώ εθιστικά σε αυτό. Όταν είσαι στην κορυφή είναι δύσκολη η απόφαση να φύγεις, κάνεις τα πάντα για να μένεις όσο μεγαλύτερο διάστημα μπορείς μέχρι να έρθει ο επόμενος. Ένας φίλος είπε πως κάθε 10 χρονιά βγαίνει ένας μεγάλος αθλητής. Ποιος άραγε θα είναι ο επόμενος που θα σπάσει τα ρεκόρ μου;
Ποιους αντιπάλους σου ξεχωρίζεις;
Ξεχωρίζω αυτούς που με ανάγκασαν να οδηγώ στο 150% και αυτοί την πρώτη χρονιά (2000) ήταν ο Πουλόπουλος και ο Κυρίτσης, τις χρονιές ‘02-‘04 ο Πράσσος , στη συνέχεια οι Μαντάς, Τσακατσώνης και ο Τρίγκας που συνεχίζει, και φυσικά τα τελευταίο χρόνια οι Βαγγελάκος, Παυλίδης, Κουζής, Ζώρας, Κακολήρης, Βαρσάμης, Ζέρβας και Τρίγκας.
Στο βάθρο, ως ταχύτερος Ελληνας, στο Παγκόσμιο Enduro Γρεβενών το ’17
© Thodoris Ermilios
Πως φαντάζεσαι τη ζωή σου μετά τους αγώνες;
Δεν νομίζω ότι μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς αγώνες απλά σταδιακά θα αποχωρίσω και θα παρακολουθώ τους νέους αθλητές από άλλο πόστο.
Αν είχες την σημερινή σου πείρα πριν 15 χρόνια, τι διαφορετικό θα έκανες;
Θα έφευγα μόνιμα στην Ιταλία για να κυνηγήσω το όνειρο του Παγκοσμίου πρωταθλήματος.
O Βασίλης Σιαφαρίκας στο Parc Femme
© Thodoris Ermilios
Ποιοι άνθρωποι σε βοήθησαν περισσότερο;
Είναι σίγουρα αρκετοί. Κάθε χρονιά υπήρχαν χορηγοί, μηχανικοί, φίλοι και φυσικά η οικογένεια μου. Ο καθένας με βοηθούσε με τον τρόπο του.
