Qatar MotoGP™: Review© Honda Racing
MotoGP™
Τα πάνω και τα κάτω από τους δύο πρώτους αγώνες MotoGP™ στο Qatar
Για πρώτη φορά στην ιστορία του MotoGP™ δύο συνεχόμενοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν υπό το φως των προβολέων.
Θοδωρής Ερμήλιος
Δημοσιευμένο στις:
Δες εδώ ποιοι έλαμψαν με την παρουσία τους και ποιοι έμειναν στη σκιά των άλλων και του εαυτού τους.
Μόνιμοι κάτοικοι του Qatar κόντεψαν να γίνουν οι αναβάτες του κορυφαίου πρωταθλήματος καθώς πέρα από τους δύο εναρκτήριους νυχτερινούς αγώνες του 2021, είχαν βρεθεί στην πίστα Losail International Circuit αρκετά πιο νωρίς, πραγματοποιώντας εκεί και όλες τις χειμερινές δοκιμές της σεζόν.
Κι ενώ οι περισσότεροι αναβάτες είχαν βρει τις ιδανικές τους ρυθμίσεις, ο δυνατός άνεμος, η σκόνη στην πίστα και οι μεταβολές στο κράτημα της ασφάλτου φρόντισαν να αναπροσαρμόσουν τα δεδομένα που σε συνδυασμό με τον αυξημένο ανταγωνισμό μάς χάρισαν δύο άκρως εντυπωσιακούς αγώνες. Δες τι θα θυμόμαστε από αυτούς:

Εννέα αναβάτες διεκδίκησαν τα δύο βάθρο

Στους δύο πρώτους αγώνες, στην πρώτη τριάδα βρέθηκαν –έστω και προσωρινά- εννέα διαφορετικοί αναβάτες και το επίπεδο του ανταγωνισμού δείχνει φέτος να είναι πιο ανεβασμένο από ποτέ. Απόδειξη το σπάσιμο του προηγούμενου ρεκόρ γύρου της συγκεκριμένης πίστας από οχτώ αναβάτες και τα μόλις 8 δευτερόλεπτα και 928 χιλιοστά που χώρισαν τους πρώτους δεκαπέντε στον τερματισμού του δεύτερου αγώνα. Πρόκειται για τον πιο “στριμωγμένο” τερματισμό στην ιστορία του MotoGP™ με τον αμέσως προηγούμενο να είναι στα 15” (Qatar 2019).

Η ώρα των Γάλλων

Ο τερματισμός στην πρώτη και δεύτερη θέση των Fabio Quartararo (Yamaha) και Johann Zarco (Ducati) αντίστοιχα, ήταν το πρώτο 1-2 Γάλλων αναβατών στην ιστορία του Πρωταθλήματος. Επίσης ο Zarco, με συνολικά δύο δεύτερες θέσεις στους δύο πρώτους αγώνες, βρέθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα να οδηγεί την κούρσα του πρωταθλήματος. Πίσω του και με διαφορά μόλις τριών βαθμών ακολουθούν οι νικητές των δύο αγώνων, Quartararo και Maverick Vinales.

Η απίστευτη δύναμη των Ducati

Στην άνω του 1km ευθεία της πίστας του Qatar οι GP21 ήταν με εντυπωσιακή διαφορά οι ταχύτερες μοτοσυκλέτες. Αυτό φάνηκε και από τα απόλυτα νούμερα, σπάζοντας απανωτά ρεκόρ ταχύτητας και φτάνοντας μέχρι τα 362,4km/h αλλά κυρίως από τις αμέτρητες προσπεράσεις άλλων μοτοσυκλετών. Χαρακτηριστική περίπτωση αυτή πάνω στον περσινό πρωταθλητή Joan Mir (Suzuki) του οποίου τη θέση στο βάθρο “έκλεψαν” οι Zarco και Francesco Bagnaia με διπλή προσπέραση στα τελευταία μέτρα του αγώνα.
Ο περιορισμός ωστόσο στα λίτρα καυσίμου φάνηκε να επηρεάζει τις Ducati σε συνθήκες αγώνα και έτσι δεν κατάφεραν να εξαργυρώσουν πλήρως αυτό το πλεονέκτημα τους με τον ταχύτερό τους αναβάτη (Zarco) να αρκείται σε δύο δεύτερες θέσεις, σε μία πίστα που η ιταλική εταιρεία είχε κερδίσει τους δύο προηγούμενους αγώνες (Dovizioso ‘18-‘19).

Όλο και πιο δυνατή η Aprilia

Aleix Espargaro
Aleix Espargaro
O Aleix Espargaro και η RS-GP βελτιώνονται συνεχώς και αρχίζουν να πρωταγωνιστούν. Στον πρώτο αγώνα ο Ισπανός τερμάτισε έβδομος -πιο κοντά από ποτέ στον νικητή ενός αγώνα- ενώ στη συνέχεια κατάφερε ηγηθεί όλων στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά (FP1) του δεύτερου αγώνα. Με τερματισμούς στις θέσεις 7-10 έχει μέχρι στιγμής ανέβει αθόρυβα στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας προσπεράσει ούτε λίγο ούτε πολύ πέντε αναβάτες άλλων εργοστασιακών ομάδων στην σχετική κατάταξη.
Η νέα RS-GP δουλεύει ωραία. Το μόνο σημείο στο οποίο υστερούσαμε στο Qatar ήταν στην ευθεία. Στις ευρωπαϊκές πίστες είμαι σίγουρος πως θα διασκεδάσουμε περισσότερο.
Aleix Espargaro

Εντυπωσιακό ντεμπούτο για τον Jorge Martin

Ο 23 ετών Ισπανός αναβάτης της Pramac Ducati κατάφερε να στρέψει όλους τους προβολείς πάνω του, στην εκκίνηση του πρώτου φετινού αγώνα –και πρώτο δικό του στη μεγάλη κατηγορία- όταν με έναν άκρως εντυπωσιακό τρόπο κατάφερε να προσπεράσει 10 πιο έμπειρους αντιπάλους και από την 14η θέση του grid να βρεθεί στην τέταρτη μέχρι την πρώτη στροφή. Στον δεύτερο αγώνα εμφανίστηκε ακόμα πιο δυνατός, πήρε την pole position και οδήγησε τον αγώνα για το μεγαλύτερο διάστημα, τερματίζοντας τελικά στην τρίτη θέση, πίσω από τον Zarco. Αυτή είναι η πρώτη φορά εδώ και οχτώ χρόνια που ένας rookie ανεβαίνει στο βάθρο μόλις στον δεύτερο του αγώνα (από το 2013 και τον Marc Marquez).
Δεν είμαι 100% χαρούμενος γιατί έχασα τη δεύτερη θέση, δύο στροφές πριν το τέλος. Αν ήταν άλλος αναβάτης κι όχι ο Zarco (team mate του στην Pramac Ducati) θα επιχειρούσα προσπέραση στην τελευταία στροφή. Όμως είναι πρωτοπόρος στη βαθμολογία κι έχει άλλο ρόλο στην ομάδα ενώ εγώ έχω πολλά να μάθω ακόμα.
Jorge Martin

Προβληματίζουν οι ομάδες της Honda και της ΚΤΜ

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά η κατάσταση στη Repsol Honda δεν είναι καθόλου καθησυχαστική. Ο νέος αναβάτης της ομάδας Pol Espargaro δεν έχει καταφέρει να πιάσει τον ρυθμό που θα ήθελε ενώ ο Stefan Bradl περιστασιακά δείχνει σημάδια βελτίωσης χωρίς ωστόσο να έχει σταθερή απόδοση. Έτσι η Honda βρίσκεται στην τελευταία (6η) θέση των κατασκευαστών και η Repsol Honda στην πέμπτη θέση της κατάταξης των ομάδων. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση και στην ΚΤΜ που ακόμα δεν έχει δείξει σημάδια δυνατού ανταγωνισμού αν κι αυτό αναμένεται να αλλάξει στις ευρωπαϊκές πίστες και ειδικά στον επόμενο γύρο (Portimão) όπου ο πέρυσι ο Miguel Oliveira ήταν αχτύπητος.

Εφιάλτης για την Petronas Yamaha

Αν και τα πρώτα σημάδια ήταν αρκετά ενθαρρυντικά για τους αναβάτες της ομάδα εντούτοις οι δύο πρώτοι αγώνες μόνο απογοήτευση έφεραν στο box της Petronas Yamaha. Παρά τον πρώτο χρόνο στα πρώτα ελεύθερα δοκιμαστικά (FP1) της χρονιάς από τον Franco Morbidelli και την τέταρτη θέση στο Q2 του πρώτου αγώνα από τον Valentino Rossi, οι δύο αναβάτες δεν κατάφεραν κάτι καλύτερο από να τερματίσουν στις θέσεις 12-18 στον πρώτο αγώνα και στις 12-16 στον δεύτερο πετυχαίνοντας τη φτωχότερη συγκομιδή μεταξύ των εννέα ομάδων της κατηγορίας.

Ένα αστέρι γεννιέται

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο τη μέρα του δεύτερου αγώνα δεν προήλθε από τη μεγάλη κατηγορία αλλά τη Moto3. Ο 17 ετών Pedro Acosta (ΚΤΜ) έχοντας δεχθεί (μαζί με έξι ακόμα αναβάτες) ποινή εκκίνησης από τα pits βρέθηκε στον πρώτο γύρο να υπολείπεται εννιά ολόκληρα δευτερόλεπτα από τον 21ο αναβάτη. Χρειάστηκε έντεκα γύρους για να φτάσει τον τελευταίο από τους “κανονικά εκκινάσαντες” και στους εφτά εναπομείναντες αγώνες να περάσει 20 αναβάτες και να δει πρώτος την καρό σημαία, παίρνοντας την πρώτη “παγκόσμια” νίκη της καριέρας του. Σίγουρα το όνομα του περσινού πρωταθλητή στο Red Bull Rookies Cup θα μας απασχολήσει πολύ και στο μέλλον.
Επόμενος αγώνας στις 18/4 (Πορτογαλία).