Paralotniarstwo
Na paralotni pomiędzy górami Karakorum: zobacz film "Flying Between Giants"
Tom de Dorlodot i Horacio Llorens pozwolą ci ujrzeć K2, Broad Peak i inne pakistańskie szczyty z wyjątkowej perspektywy. Obejrzyj film "Flying Between Giants" z polskimi napisami.
Od najgłębszych zakątków Amazonii, przez piaski Sahary, po śnieżne pustynie rejonów podbiegunowych, są na świecie miejsca, gdzie nie dotarło zbyt wielu ludzi. W niektórych eksploracja wydaje się wręcz niemożliwa. Taką może wydawać się unoszenie na paralotni w rzadkim powietrzu ponad wierzchołkiem K2 (8611 m n.p.m.) - drugiej co do wysokości góry na Ziemi. Jednak to, co nieosiągalne dla ludzi, z łatwością przychodzi ptakom. Paralotniarze Tom de Dorlodot i Horacio Llorens polecieli tam na swoich skrzydłach i stworzyli film "Flying Between Giants", dzięki któremu my możemy podziwiać ten świat ich oczami.
- W 2023 roku kolejna edycja Red Bull X-Alps - dowiedz się więcej
- Latasz na paralotni, jeździsz na rowerze i biegasz? Sprawdź czym jest Aerothlon
Tom de Dorlodot przelatuje nad lodowcem Baltoro
© Horacio Llorens/Red Bull Content Pool
Obaj paralotniarze w powietrzu czują się równie dobrze, albo nawet lepiej niż na ziemi. Llorens jest mistrzem akrobacji przesuwającym granice tego, co można zrobić z paralotnią. De Dorlodot wykorzystując energię wiatru i słońca, pod chmurami przemierza setki kilometrów - tak jak robią to uczestnicy Red Bull X-Alps, rozgrywanego co dwa lata transalpejskiego wyścigu w formule "wspinaj się i leć", którego Tom jest weteranem.
Generalną zasadą w lataniu na paralotni jest to, że im wyżej zdołasz się wznieść, tym dalej możesz polecieć. W zawodach liczy się dystans, który jest uzależniony od wysokości jaką możesz osiągnąć. Paralotniarze przekładają to na konkretne liczby, ale my możemy to zrozumieć w bardzo prosty sposób - nie ma lepszej sytuacji niż bycie najwyżej jak się da, na dachu świata.
Nowe podejście do lotów nad K2
Ludzie latali na paralotniach startując z Mount Everestu (238 metrów wyżej niż K2), ale za każdym razem wnosili na górę skrzydło, a potem zaliczali tzw. zlot.
Jedno z najbardziej imponujących selfie jakie kiedykolwiek zrobiono
© Horacio Llorens/Red Bull Content Pool
Llorens i de Dorlodot, którym na początku wyprawy towarzyszył Rámon Morillas, podeszli do problemu inaczej. Choć obaj są alpinistami, nie zamierzali się wspinać. Swoją szansę dostrzegli patrząc na wyeksponowane ściany K2 i licząc na silny wiatr w dolinach. To on miał pozwolić im na latanie w rejonie szczytu, a nawet ponad nim.
Leżąca w Karakorum góra K2 zasila 60-kilometrowej długości Lodowiec Baltoro - jeden z najdłuższych na świecie. Paralotniarze swoją bazę założyli u stóp tego lodowca, wiele kilometrów od szczytu. Wcześniej wielokrotnie próbowano latać do wierzchołka i nad nim, ale nigdy nikt nie był nawet blisko. Jeśli im by się udało, byliby pierwszymi ludźmi, którzy wytyczyliby ten powietrzny szlak, zrobili coś niezwykle ważnego dla Dorlodota. "Bardzo mnie motywuje ta próba wytyczenia nowych linii, zrobienia czegoś, czego jeszcze nikt nie dokonał" - mówił. "To jak dotarcie na dno oceanu".
Przeszkody do pokonania
To jednak nie dno oceanu, a niemalże najwyżej położone miejsce na naszej planecie. Czy to w ogóle możliwe? Było wiele wyzwań. Nie trzeba znać się na górach, żeby wiedzieć, że najważniejsza była pogoda. Kiedy jest zła, trzeba ją przeczekać. Kiedy jest dobra, wciąż zostaje skomplikowana logistyka, własna kondycja fizyczna i psychiczna, wysokość oraz brak tlenu, no i przygoda.
Llorens wysoko nad Trango Tower
© Thomas de Dorlodot/Red Bull Content Pool
Bardzo mnie motywuje ta próba wytyczenia nowych linii, zrobienia czegoś, czego jeszcze nikt nie dokonał
Lot na paralotni to nie wspinaczka. Nie można zwolnić, albo się zatrzymać. Utrata przytomności tam w górze, to najgorsze co może się przytrafić.
"Wznoszenie z 5 na 8 tysięcy metrów w ciągu godziny to ekstremum" - mówi de Dorlodot. "Twoje ciało nie jest do tego stworzone". Pomimo aklimatyzacji podczas tej wyprawy, latanie z tlenem było koniecznością. Obaj byli wyposażeni w dwulitrowe zbiorniki, z których tlen powoli sączył się do ich nosów. To jedna z kolejnych małych rzeczy, nad którą trzeba było zapanować. Rzadkie powietrze wymagało też odpowiedniego doboru sprzętu.
Innym z kluczowych warunków powodzenia było zaufanie. Czegoś takiego nie robi się w pojedynkę. Wsparcie jest bardzo ważne. Dla Llorensa oczywistym partnerem był de Dorlodot. “Znamy się wiele lat i zrobiliśmy razem wiele projektów. Razem rozwiązywaliśmy w przeszłości wiele problemów, które napotykaliśmy" - mówi Llorens. “Rozumiemy się nawzajem i ufamy sobie. Kiedy pytam: czy możemy spróbować to zrobić tak, albo tak? On po prostu podąża za mną. A gdy on mówi, że mamy zrobić coś w określony sposób, ja idę w ślad za nim".
Przygoda jak żadna inna
Ich podejście zostało sprawdzone wcześniej. W 2021 roku inny weteran Red Bull X-Alps, Antoine Girard przeleciał nad Broad Peak - zaledwie 10 km od K2. Robiąc to pobił rekord wysokości lotu na paralotni osiągając 8407 m. Chcąc pobić ten wynik de Dorlodot i Llorens musieli przeskoczyć dystans do K2, a potem jeszcze przelecieć nad jego wierzchołkiem.
Nie potrzebowali termiki. Potrzebowali wiatru uderzającego w zbocze góry i skręcającego w górę, który uniósłby ich jeszcze wyżej. Gdyby im się udało, przelecieliby nad mierzącym 8611 m n.p.m. szczytem. Niezależnie od tego, czy zdołaliby tego dokonać, sama próba już była niesamowitą przygodą, na którą się zdecydowali.
Przygoda niepodobna do innych
© Ramon Morillas/Red Bull Content Pool
W tym miejscu wracamy do filmu - dokumentu nakręconego przez samych paralotniarzy, wysoko nad Karakorum. Pochodzący z Belgii de Dorlodot, który uczył się w szkole filmowej, uważa że to jedne z najbardziej niezwykłych zdjęć powietrznych jakie zrealizowano w tej części świata. "Tego rodzaju zdjęć nigdy wcześniej nie było. Ujęcia tej jakości jeszcze pięć lat temu nie byłyby w ogóle możliwe" - tłumaczy. "Byliśmy tam tylko my - żadnej ekipy filmowej, czy helikoptera bo w tej części świata nie wznoszą się one wyżej niż na 6000 metrów".
Zanim wzbili się do lotu, wiedzieli że to będzie przygoda życia. Nazwali to "Wielkim Szlemem". Jak nikt wcześniej, niewidzialną linią w powietrzu połączyli Trango Tower, Muztagh Tower, K2, Broad Peak i Gasherbruma. Te ikoniczne szczyty oglądali z powietrza w ciągu tylko jednego dnia. Już samo to jest nie lada wyczynem. Największa wysokość? 7577m.
To nie tyle ile wynosi wysokość K2. Koniec końców wiatr, który wypychał ich ku wierzchołkowi nie był tak silny jakby chcieli. Masa powietrza ponad wierzchołkiem wciąż pozostaje nieodkryta. Ale jedno jest pewne. Któregoś dnia, przy właściwym wietrze, odpowiedni piloci mogą tę przestrzeń spenetrować. Nie ulega wątpliwości, że Llorens i de Dorlodot chcieliby być tymi paralotniarzami i wrócą w Karakorum.
My też możemy doświadczyć tej przygody. Wystarczy włączyć film i cieszyć oczy widokami. Na chwilę przeniesiemy się tam, gdzie nigdy wcześniej nie byliśmy - tak blisko najwyższych gór świata, że prawie można ich dotknąć. A nawet przeskoczyć.