F1
F1 vs WEC: Co czeka Maxa Verstappena w wyścigach długodystansowych?
Max Verstappen spróbuje sił w 24-godzinnym klasyku na Nürburgringu – wyzwaniu zupełnie innym niż rywalizacja w Formule 1. Tu liczy się nie tylko szybkość, ale też konsekwencja i bezbłędna jazda.
Max Verstappen wystartuje w maju w 24-godzinnym wyścigu na Nürburgringu. To zupełnie inny świat niż Formuła 1 – długodystansowa rywalizacja wymaga myślenia o wielu nowych aspektach.
01
Dlaczego Verstappen chce wziąć udział w 24-godzinnym wyścigu na torze Nürburgring?
Verstappen stanie przed wyjątkowymi wyzwaniami w wyścigu długodystansowym
© Gruppe C GmbH/Red Bull Content Pool
Poszerzając swoje wyścigowe horyzonty, a jednocześnie pozostając skupionym na Formule 1, Verstappen w ostatnich latach próbował sił w innych seriach. Start w wyścigu długodystansowym to jednak dla 28-latka zupełnie nowe doświadczenie. Przy ogłoszeniu swojego udziału mówił: „Nürburgring Nordschleife to wyjątkowe miejsce. Nie ma drugiego takiego toru. 24-godzinny wyścig na Nürburgringu od dawna był na mojej liście marzeń, więc bardzo się cieszę, że w końcu udało się to zrealizować”.
Brał już udział w innych wyścigach ze swoim zespołem GT, ale to pierwszy raz, gdy stanie na starcie rywalizacji długodystansowej. Doskonale zdaje sobie sprawę, jak ważne będzie przygotowanie i jak bardzo różni się to od ścigania w Formule 1. „W zeszłym roku zdobyłem permit DMSB na Nordschleife i wystartowałem w NLS9, które wygraliśmy. To było bardzo cenne doświadczenie – nauczyliśmy się wiele i wykorzystamy to w tym sezonie, startując w NLS2 oraz 24-godzinnym wyścigu” – dodał.
02
Kluczowe różnice między F1 a wyścigami długodystansowymi
Będzie musiał przyzwyczaić się do współdzielenia samochodu
© Gruppe C GmbH/Red Bull Content Pool
Pierwszą różnicą, jaką Verstappen odczuje, będzie samochód. Usiądzie za kierownicą Mercedesa AMG GT – wyścigowej wersji auta drogowego, przygotowanej do rywalizacji m.in. dzięki kubełkowym fotelom, klatce bezpieczeństwa i specjalnym oponom. Choć auto otrzyma barwy Red Bulla, dla Holendra sama przesiadka do Mercedesa będzie czymś nowym.
Samochód nadal będzie bardzo szybki, ale nie tak ekstremalny jak bolid Oracle Red Bull Racing, do którego jest przyzwyczajony. Pozycja za kierownicą również się zmieni – będzie siedział wyżej, co daje zupełnie inną perspektywę na tor.
Verstappen musi też przyzwyczaić się do dzielenia auta z innymi kierowcami i pracy na ustawieniach, które pasują całemu zespołowi. W 24-godzinnym wyścigu za kierownicą jednego samochodu zmienia się trzech lub czterech zawodników, więc nie da się dopasować wszystkiego pod jednego kierowcę, jak w Formule 1. Trzeba znaleźć kompromis, który pozwoli sprawnie zmieniać się podczas pit stopów, bez tracenia czasu na korekty ustawień.
To dlatego w wyścigach długodystansowych nie chodzi o to, kto pierwszy zobaczy flagę w szachownicę, ale kto przejedzie najwięcej okrążeń w wyznaczonym czasie. Liczy się nie tylko tempo, ale przede wszystkim powtarzalność. Zespoły często operują docelowymi czasami okrążeń podczas stintów, by utrzymać przewagę lub stopniowo odrabiać straty.
03
Wymagania wyścigów długodystansowych
24-godzinny debiut Verstappena cieszy się dużym zainteresowaniem
© Gruppe C GmbH/Red Bull Content Pool
Tor Nürburgring, położony w górach Eifel w Niemczech, ma aż 25,3 km długości – to znacznie więcej niż jakikolwiek obiekt Formuły 1, więc liczba okrążeń pokonywanych w ciągu godziny jest tu wyraźnie mniejsza.
Różne są też wymagania samego ścigania, które zmieniają się w trakcie 24 godzin rywalizacji. W grę wchodzi oczywiście jazda nocą – a to oznacza zmęczenie kierowców i znacznie gorszą widoczność na torze.
Każdy z zawodników może prowadzić maksymalnie przez trzy godziny bez przerwy, po czym musi odpoczywać co najmniej dwie godziny przed kolejnym stintem. Szybsi kierowcy zwykle spędzają za kierownicą więcej czasu, ale odpowiedzialność za wynik musi być rozłożona na cały zespół.
04
Czym różni się taktyka w WEC od F1?
Taktyka w wyścigach długodystansowych również rządzi się innymi prawami niż w Formule 1. Na torze jednocześnie rywalizuje kilka klas samochodów, co oznacza ogromne różnice w osiągach. Najszybsza jest klasa SP9, tuż za nią plasuje się SP10, ale na trasie pojawiają się też znacznie wolniejsze, seryjne auta dopuszczone do startu.
Dlatego kluczowe staje się przetrwanie, a nie czysta prędkość. W wyścigu trwającym 24 godziny najważniejsze jest utrzymanie samochodu w ruchu jak najdłużej. Wplątanie się w niepotrzebne pojedynki może skończyć się katastrofą. Verstappen będzie musiał sprawnie poruszać się w ruchu i umiejętnie dublować wolniejsze auta – choć te zazwyczaj bez większych problemów ustępują miejsca.
05
Mniejsze różnice, których możesz nie zauważyć
Verstappen szlifował swoje umiejętności w krótszych wyścigach GT3
© Gruppe C GmbH/Red Bull Content Pool
Jest też sporo drobniejszych różnic, do których muszą przyzwyczaić się zarówno kibice, jak i sam Verstappen. Już sama procedura startu wygląda inaczej – wyścig rusza ze startu lotnego, a stawka podzielona jest na trzy grupy. To pozwala ograniczyć chaos na pierwszych okrążeniach.
Inaczej wygląda też kwestia opon. Zespoły mogą korzystać z ogumienia różnych dostawców i dobierać je w zależności od sytuacji na torze. Verstappen, jak zawsze, będzie musiał nimi zarządzać, ale ma większą swobodę w doborze mieszanek. Tym bardziej że pogoda na Nürburgringu bywa skrajnie nieprzewidywalna – deszcz może pojawić się w każdej chwili, zmuszając zespoły do szybkich decyzji.
Dla kierowcy Formuły 1 to zupełnie nowe doświadczenie. Choć do samego auta zdąży się przyzwyczaić, specyfika wyścigów długodystansowych będzie dla niego czymś nowym. Jak poradzi sobie z jazdą nocą? I jak szybki będzie, gdy kluczowe stanie się nie tempo jednego okrążenia, a powtarzalność?
Pierwsze odpowiedzi poznamy podczas 24-godzinnego wyścigu na Nürburgringu, który odbędzie się w dniach 14–17 maja.
