MotoGP
Rossi, Marquez, Stoner, Lorenzo... i inni legendarni zawodnicy MotoGP
Marc Marquez zdobył 9. tytuł mistrzowski i wyrównał rekord Valentino Rossiego. Przypominamy zatem najlepszych zawodników klasy MotoGP i ich rekordy. Kto wkrótce może dołączyć do tego elitarnego grona?
Dowiedz się więcej
Sezon 2025 MotoGP wkroczył w decydującą fazę, ale główne trofeum już zostało rozdane. Na pięć rund przed końcem tegorocznego cyklu zmagań, tytuł mistrza świata zapewnił już sobie Marc Marquez. Jego młodszy brat Alex Marquez jest z kolei o krok od wywalczenia tytułu wicemistrza świata, co będzie jego najlepszym wynikiem w klasie królewskiej. Ten sezon już zapisał się w historii MotoGP… a przecież to jeszcze nie koniec!
Teraz przypominamy najbardziej znanych mistrzów świata MotoGP, a także kilku legendarnych zawodników, którym nie dane było sięgnąć po upragniony tytuł w klasie królewskiej. Gwiazdką oznaczono zawodników, którzy nadal ścigają się w MotoGP.
Marc Marquez* – najmłodsza legenda MotoGP
- Grand Prix: 284
- Mistrzostwa świata: 9 (7x MotoGP, 1x Moto2, 1x 125 ccm)
- Zwycięstwa: 99
- Podia: 165
- Pole positions: 102
- Najszybsze okrążenia: 88
- Debiut: Estoril 2008 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Mugello 2010 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: San Marino 2025 (MotoGP)
- Ostatni start: Japonia 2025 (MotoGP)
Marka Marqueza nie trzeba nikomu przedstawiać – w wieku 32 lat, ma na koncie już dziewięć tytułów mistrzowskich i 99 zwycięstw w wyścigach Grand Prix. Hiszpan szturmem wdarł się do MotoGP w 2013 roku, wygrywając już w drugim starcie i zostając najmłodszym w historii zwycięzcą wyścigu klasy królewskiej. Kolejne rekordy przychodziły same: najmłodszy mistrz MotoGP czy zwycięzca rekordowych, dziesięciu wyścigów z rzędu! Na starcie sezonu 2020 nabawił się poważnej kontuzji i długo wracał do formy, ale po drodze i tak dwoił się i troił, by wycisnąć z Hondy jak najwięcej. Po przesiadce na satelickie Ducati w 2024 roku, Hiszpan wrócił do regularnej walki o podia i zwycięstwa. Z kolei sezon 2025 i jazda na fabrycznym Ducati to już powrót "starego, dobrego Marqueza", który na przekór wszystkiemu i wszystkim – dopiął swego i po sześcioletniej przerwie wywalczył rekordowe, dziewiąte mistrzostwo. Nic więc dziwnego, że Marquez już teraz uznawany jest za jednego z najlepszych zawodników w historii. Marc tymczasem czerpie ogromną radość nie tylko ze ścigania, ale i też z kontaktu z kibicami, którzy go uwielbiają. Biorąc pod uwagę jego wiek i to, w jakiej znów jest formie, można tylko zastanawiać się, jakie liczby jeszcze wykręci. Kto wie, być może to on stanie się najlepszym zawodnikiem w historii MotoGP?
Marc Marquez świętuje pierwszą od 3 lat wygraną
© Red Bull Content Pool
Valentino Rossi – najlepszy zawodnik wszech czasów?
- Grand Prix: 432
- Mistrzostwa świata: 9 (7x MotoGP/500 ccm, 1x 250 ccm, 1x 125 ccm)
- Zwycięstwa: 115
- Podia: 235
- Pole positions: 65
- Najszybsze okrążenia: 96
- Debiut: Malezja 1996 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Czechy 1996 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Assen 2017 (MotoGP)
- Ostatni start: Walencja 2021 (MotoGP)
Grubo ponad 400 startów w Grand Prix i wiele pobitych rekordów – Valentino Rossi to absolutna legenda nie tylko wyścigów motocyklowych, ale i motorsportu w ogóle. W trakcie kariery sięgnął po dziewięć tytułów mistrzowskich, w tym siedem w kategorii 500cc/MotoGP. W klasie królewskiej wywalczył 199 finiszów na podium. W sumie triumfował w 115 wyścigach, co plasuje go na drugim miejscu na liście wszech czasów. W pamięci na zawsze zapiszą się tłumy ubranych na żółto kibiców oraz słynne "cieszynki" z młodych lat startów Vale. Po 26 latach ścigania się na najwyższym poziomie, wraz z końcem sezonu 2021 "The Doctor" odszedł na emeryturę w wieku... 42 lat! MotoGP bez wątpienia straciło nie tylko genialnego zawodnika, ale i cząstkę siebie – w końcu nie bez powodu twierdzi się, że Rossi przerósł swoją dyscyplinę, tak jak Michael Schumacher przerósł Formułę 1, Michael Jordan – NBA, Muhammad Ali – boks, a Diego Armando Maradona – piłkę nożną.
Valentino Rossi
© Movistar Yamaha MotoGP
Jorge Lorenzo – najbardziej niedoceniany mistrz?
- Grand Prix: 297
- Mistrzostwa świata: 5 (3x MotoGP, 2x 250 ccm)
- Zwycięstwa: 68
- Podia: 152
- Pole positions: 69
- Najszybsze okrążenia: 37
- Debiut: Jerez 2002 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Rio 2003 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Austria 2018 (MotoGP
- Ostatni start: Walencja 2019 (MotoGP)
Jeden z najlepszych zawodników MotoGP ostatniej dekady i jedyny, który był w stanie pokonać Marka Marqueza w walce o mistrzostwo klasy królewskiej – Jorge Lorenzozakończył karierę w 2019 roku. Wzbudzający skrajne emocje wśród kibiców, którzy albo go kochali albo nie lubili, Hiszpan posiadał niesamowity talent. Świadczą o tym nie tylko statystyki i aż pięć zdobytych mistrzostw świata, ale też wiele pobitych rekordów. Wygrywał w MotoGP na dwóch różnych motocyklach – Yamasze i Ducati. Do tej pory Lorenzo pozostaje też najmłodszym w historii zawodnikiem, który wziął udział w wyścigu Grand Prix – miał 15 lat i 1 dzień.
Jorge Lorenzo made it a Yamaha one-two
© Yamaha Racing
Casey Stoner – ogromny talent
- Grand Prix: 176
- Mistrzostwa świata: 2x MotoGP
- Zwycięstwa: 47
- Podia: 89
- Pole positions: 43
- Najszybsze okrążenia: 33
- Debiut: Wielka Brytania 2003 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Walencja 2003 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Australia 2012 (MotoGP)
- Ostatni start: Walencja 2012 (MotoGP)
Casey Stoner to gość, którego poza ściganiem się, nie interesowała cała otoczka związana z MotoGP. Bez wątpienia był to jeden z najlepszych zawodników pod względem czystego talentu, jaki kiedykolwiek rywalizował w MotoGP. Niekwestionowany mistrz toru Phillip Island, na którym jeden z zakrętów nazwano jego imieniem. Przez wielu niedoceniany, Australijczyk był jednym z najtrudniejszych rywali Rossiego i Lorenzo. Po pierwsze mistrzostwo w MotoGP sięgnął już w drugim sezonie startów, a swoim pierwszym na Ducati. W 2011 roku przeniósł się do Hondy, by spełnić marzenie o powtórzeniu wyczynu rodaka Micka Doohana i sięgnięciu po tytuł w barwach Repsola. Udało mu się już przy pierwszym podejściu. Karierę zakończył rok później, żegnając się z MotoGP tytułem drugiego wicemistrza świata w sezonie 2012. Potem jeszcze wracał jako zawodnik testowy Hondy i Ducati, ale nawracające problemy zdrowotne skutecznie oddzieliły go od motocykli.
Casey Stoner
© Gold & Goose/Red Bull Content Pool
Giacomo Agostini – najlepszy w historii
- Grand Prix: 207
- Mistrzostwa świata: 15 (8x 500 ccm, 7x 350 ccm)
- Zwycięstwa: 122
- Podia: 159
- Pole positions: 6
- Najszybsze okrążenia: 117
- Debiut: Niemcy Zachodnie 1964 (250 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Niemcy Zachodnie 1965 (350 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Niemcy Zachodnie 1976 (500 ccm)
- Ostatni start: Wielka Brytania 1977 (500 ccm)
Statystycznie najlepszy zawodnik w historii Motocyklowych Mistrzostw Świata, Giacomo Agostini to prawdziwy rekordzista. Najwięcej wygranych wyścigów w karierze i największa liczba zdobytych tytułów mistrzowskich. To do niego należy też rekordowych, osiem mistrzostw w klasie królewskiej. I to wszystko w zaledwie 14 lat startów, co sprawia, że Ago wygrał ponad połowę wyścigów, w których wziął udział. Włoch próbował swych sił także w wyścigach samochodowych, ale bez większych sukcesów. Po zakończeniu kariery, był menadżerem ekip w Grand Prix: najpierw Yamahy, a później Cagivy. Agostini wciąż pojawia się też w paddocku MotoGP.
Jedna z legend MotoGP, Giacomo Agostini
© Getty Images
Mick Doohan – od zszycia nóg po mistrzostwa
Poznaj najtwardszych w historii motorsportu:
- Grand Prix: 139
- Mistrzostwa świata: 5x 500 ccm
- Zwycięstwa: 54
- Podia: 95
- Pole positions: 58
- Najszybsze okrążenia: 46
- Debiut: Japonia 1989 (500 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Węgry 1990 (500 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Argentyna 1989 (500 ccm)
- Ostatni start: Japonia 1999 (500 ccm)
Można się z tym zgadzać lub nie, ale Mick Doohan to bez wątpienia najtwardszy gość w historii wyścigów motocyklowych. W 1992 roku Australijczyk prowadził w mistrzostwach klasy 500cc ze sporą przewagą. W trakcie treningu na torze w Assen zaliczył potężny upadek na oleju rozlanym z motocykla innego zawodnika. W efekcie poważnie uszkodził prawą nogę, a holenderscy lekarze byli gotowi na amputację. Wtedy jednak Doktor Costa (emerytowany już szef Clinica Mobile) zdecydował się na radykalne leczenie, zszywając Doohanowi obie nogi ze sobą. Okazało się, że terapia odniosła skutek – nogę Micka udało się uratować, a jakby tego było mało, niedługo później sięgnął on po 5 mistrzostw klasy 500cc z rzędu (1994-1998)! Niestety w sezonie 1999 Mick zaliczył poważny wypadek w kwalifikacjach do Grand Prix Hiszpanii, znów złamał nogę i odszedł na emeryturę.
Mick Doohan: Pięciokrotny Mistrz Świata w 500cc
© Getty Images/Tom Pennington
Nicky Hayden – ostatnia gwiazda z Ameryki
- Grand Prix: 218
- Mistrzostwa świata: 1x MotoGP
- Zwycięstwa: 3
- Podia: 28
- Pole positions: 5
- Najszybsze okrążenia: 7
- Debiut: Japonia 2003 (MotoGP)
- Pierwsze zwycięstwo: USA 2005 (MotoGP)
- Ostatnie zwycięstwo: USA 2006 (MotoGP)
- Ostatni start: Australia 2016 (MotoGP)
Zanim awansował do MotoGP, Nicky Haydenstartował w dirt-tracku, a następnie w serii AMA Superbike. Po zdominowaniu rywalizacji w Stanach Zjednoczonych, w 2003 roku przeniósł się do MotoGP. Wskoczył od razu na głęboką wodę, bo do teamu Repsol Honda, gdzie za team-partnera miał samego Rossiego. W 2006 roku Kentucky Kid w epickim stylu sięgnął po mistrzowski tytuł klasy MotoGP, pokonując właśnie Valentino (wtedy już na Yamasze) o zaledwie 5 punktów. Pomimo tego, zawsze byli przyjaciółmi. Wielu zapomina, jak poważne problemy z motocyklem miał Hayden w tamtym sezonie, i że naprawdę wygrał wbrew wszelkim przeszkodom. Po startach na Ducati i satelickiej Hondzie, w 2016 roku przeszedł do World Superbike, gdzie sięgnął po zwycięstwo w wyścigu w Malezji. Na chwilę, w roli zastępcy, wrócił do MotoGP w tym samym sezonie. Pomimo braku większych sukcesów po zdobyciu tytułu, Hayden pozostawał ulubieńcem kibiców i jednym z najrówniejszych facetów, którzy kiedykolwiek ścigali się w MotoGP. Do tej pory pozostaje ostatnim amerykańskim mistrzem świata klasy królewskiej.
Nicky Hayden świętujący mistrzostwo MotoGP w 2006 roku
© Denis Doyle/Getty Images
Dani Pedrosa – najlepszy bez mistrzostwa
- Grand Prix: 298
- Mistrzostwa świata: 3 (2x 250 ccm, 1x 125 ccm)
- Zwycięstwa: 54
- Podia: 153
- Pole positions: 49
- Najszybsze okrążenia: 64
- Debiut: Japonia 2001 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Holandia 2002 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Walencja 2017 (MotoGP)
- Ostatni start: Hiszpania 2024 (MotoGP)
Dani Pedrosa do tej pory znany jest jako jeden z najlepszych zawodników w historii, któremu splot nieszczęśliwych okoliczności (awarie, kontuzje) uniemożliwił sięgnięcie po upragnione mistrzostwo MotoGP. Po zdobyciu trzech mistrzostw w niższych kategoriach, w latach 2006-2018, należał do ścisłej czołówki królewskiej klasy MotoGP i był jednym z najszybszych zawodników w całej stawce. Zanim w 2018 roku odłożył kombinezon wyścigowy do szafy, Pedrosa ustanowił niesamowity rekord – aż jedenaście ze swoich trzynastu sezonów w MotoGP kończył w czołowej piątce klasyfikacji generalnej! Trzykrotnie zdobywał też tytuł wicemistrza świata. Po zakończeniu kariery, Pedrosa dołączył do ekipy Red Bull KTM Factory Racing, w której objął rolę kierowcy testowego. Dla austriackiej marki przerwał na chwilę emeryturę i wystartował z dziką kartą najpierw w GP Austrii 2021 (kończąc wyścig na 10. miejscu), a potem także trzykrotnie w sezonach 2023 i 2024. Co ciekawe, ostatni start – w Jerez w sezonie 2024 – zakończył się dla niego… trzecim miejscem wywalczonym w sprincie!
Dani Pedrosa całą karierę w MotoGP spędził na Hondzie
© Red Bull Content Pool
Marco Simoncelli – mistrz z najlepszymi włosami
- Grand Prix: 148
- Mistrzostwa świata: 1x 250 ccm
- Zwycięstwa: 14
- Podia: 31
- Pole positions: 15
- Najszybsze okrążenia: 9
- Debiut: Czechy 2002 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Jerez 2004 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Australia 2009 (250 ccm)
- Ostatni start: Australia 2011 (MotoGP)
Choć na koncie miał "tylko" mistrzostwo klasy 250 ccm, a w MotoGP nawet nie zdążył wygrać wyścigu, Marco Simoncelli był ulubieńcem kibiców. Charyzmatyczny, zawsze uśmiechnięty, z charakterystyczną burzą loków na głowie – Włoch był jedną z najbardziej pozytywnych postaci na torach Grand Prix. Na torze agresywny i nie odpuszczający rywalom, poza nim – posiadacz ciętego języka. Z tego powodu wielu typowało Marco na naturalnego następcę Valentino Rossiego w Grand Prix. Niestety, SuperSic zginął podczas wyścigu o GP Malezji w 2011 roku, zaledwie tydzień wcześniej w Australii zdobywając swoje ostatnie podium w karierze. Jego numer #58 wycofano z użytku w MotoGP. Marco włączono też do oficjalnego grona Legend MotoGP.
Marco Simoncelli był jedną z najbardziej charakterystycznych postaci MotoGP
© Getty Images
Barry Sheene
Filmy o MotoGP:
- Grand Prix: 102
- Mistrzostwa świata: 2x 500 ccm
- Zwycięstwa: 23
- Podia: 59
- Pole positions: 19
- Najszybsze okrążenia: 20
- Debiut: Hiszpania 1970 (125 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Belgia 1971 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Szwecja 1981 (500 ccm)
- Ostatni start: San Marino 1984 (500 ccm)
Barry Sheene to ostatni mistrz świata klasy królewskiej pochodzący z Wielkiej Brytanii. Przez ponad 30 lat pozostawał też ostatnim brytyjskim triumfatorem wyścigu w MotoGP – passę tę przerwał dopiero w 2016 roku Cal Crutchlow. Sheene w ciągu kariery wygrał 23 wyścigi i co najważniejsze - dwa tytuły mistrzowskie klasy królewskiej. Status legendy zyskał dzięki ogromnej popularności poza torem, a także ogromnej zadziorności podczas walki z rywalami. Do historii przeszło jego starcie z Giacomo Agostinim w Holandii w 1975 roku – gdy pierwsze zwycięstwo w karierze wywalczył zaledwie kilka miesięcy po złamaniu nogi, obojczyka, ręki i dwóch żeber! Już jako dwukrotny mistrz świata (z sezonów 1976 i 1977), w 1982 roku Sheene jechał po trzecie mistrzostwo, ale ogromny wypadek na Silverstone najpierw wystrzelił go z motocykla niemalże w stratosferę, a potem pogruchotał mu obie nogi. Pomimo tego, Barry ścigał się jeszcze przez dwa lata, a po ostatnie podium sięgnął w deszczowym wyścigu w RPA na torze Kyalami w 1984 – co sam określił potem mianem jednego ze swoich najlepszych występów w karierze.
Barry Sheene na Suzuki RG500
© [unknown]
Alex Criville
- Grand Prix: 194
- Mistrzostwa świata: 2 (1x 500 ccm, 1x 125 ccm)
- Zwycięstwa: 20
- Podia: 66
- Pole positions: 12
- Najszybsze okrążenia: 20
- Debiut: Hiszpania 1987 (50 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Australia 1989 (125 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Francja 2000 (500 ccm)
- Ostatni start: Rio 2001 (500 ccm)
Alex Crivillé zadebiutował w Grand Prix w 1987 roku, startując w nieistniejącej już klasie 50ccm. Już dwa lata później wywalczył pierwsze zwycięstwo oraz mistrzowski tytuł w 125-tkach. Po krótkiej przygodzie z kategorią 250ccm, w 1992 roku przeniósł się do klasy królewskiej. To tam, w sezonie 1999 jako pierwszy w historii Hiszpan sięgnął po mistrzostwo świata 500cc, ale z powodu problemów zdrowotnych musiał zakończyć karierę w 2002 roku. Potem próbował jeszcze swoich sił w rajdach, by następnie skupić się na życiu rodzinnym, opiekowaniu się stadniną koni, pomocy zawodnikom w paddocku MotoGP oraz komentowaniu wyścigów.
Àlex Crivillé w akcji w sezonie 1997
© Repsol Media Service
John Surtees – jedyny taki mistrz
- Grand Prix: 49
- Mistrzostwa świata: 7 (4x 500 ccm, 3x 350 ccm)
- Zwycięstwa: 38
- Podia: 45
- Pole positions: 0
- Najszybsze okrążenia: 34
- Debiut: Ulster 1952 (500 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Ulster 1955 (250 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Monza 1960 (500 ccm)
- Ostatni start: Monza 1960 (500 ccm)
Absolutna legenda zarówno dwóch, jak i czterech kółek. John Surtees rywalizację miał we krwi, a mając 14 lat wygrał wyścig sidecarów z ojcem jako pasażerem... tyle tylko, że triumf im odebrano, gdy odkryto, jak młody był wówczas John. W latach 60. po tym, jak przez trzy sezony z rzędu sięgał po podwójne tytuły w motocyklowych mistrzostwach świata (w klasach 350 ccm i 500 ccm), w wieku 26 lat przeniósł się do czterech kółek. Surtees pozostaje jedynym kierowcą w historii, który zdobył mistrzostwo świata 500 ccm oraz Formuły 1 – sięgnął po nie w 1964 roku z Ferrari.
John Surtees was also an F1 world champion
© Terry Fincher/Keystone/Getty Images
Kenny Roberts – głowa wyścigowej rodziny
- Grand Prix: 52
- Mistrzostwa świata: 3x 500 ccm
- Zwycięstwa: 24
- Podia: 44
- Pole positions: 22
- Najszybsze okrążenia: 27
- Debiut: Holandia 1974 (250 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Wenezuela 1978 (250 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: San Marino 1983 (500 ccm)
- Ostatni start: San Marino 1983 (500 ccm)
Kenny Roberts zaczynał karierę w dirt-tracku, potem przeniósł się do wyścigów drogowych, a w 1978 roku awansował do Grand Prix. Już w debiutanckim sezonie w klasie 500cc sięgnął po mistrzowski tytuł. Tym samym stał się pierwszym w historii Amerykaninem, który zdobył mistrzostwo królewskiej klasy w Grand Prix. Łącznie zdobył trzy tytuły z rzędu wspólnie z Yamahą, zapisując niejedną kartę w historii. Po zakończeniu kariery zawodniczej, Roberts odnosił sukcesy jako menadżer. W 2000 roku po mistrzostwo w klasie 500cc sięgnął jego syn, Kenny Junior. Po dziś dzień to jedyna para ojciec-syn w historii, która zdobyła tytuły w Motocyklowych Mistrzostwach Świata.
Kenny Roberts jako pierwszy schodził na kolano
© Motorsport Images
Freddie Spencer – prekursor amerykańskiego ścigania
- Grand Prix: 73
- Mistrzostwa świata: 3 (2x 500 ccm, 1x 250 ccm)
- Zwycięstwa: 27
- Podia: 39
- Pole positions: 33
- Najszybsze okrążenia: 24
- Debiut: Belgia 1980 (500 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Belgia 1982 (500 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Szwecja 1985 (500 ccm)
- Ostatni start: Włochy 1993 (500 ccm)
Kolejny zawodnik, który pobił sporo rekordów. Wygrywając na torze Spa w 1982 roku, Freddie Spencer stał się najmłodszym w historii zwycięzcą wyścigu klasy 500cc. W kolejnym sezonie, również jako najmłodszy, wywalczył tytuł mistrzowski. Miał wtedy zaledwie 21 lat. Oba rekordy zostawały niepobite przez 30 lat, aż do czasu Marka Marqueza w 2013 roku. Amerykanin zdobył dwa tytuły w 500-tkach i uchodzi za prekursora amerykańskich sukcesów w Grand Prix. Po drugi tytuł w klasie królewskiej sięgnął w imponującym stylu: zdobywając w tym samym sezonie mistrzostwo 250cc. Po zakończeniu kariery pozostał w świecie wyścigów motocyklowych, a od 2019 roku pełni rolę szefa panelu sędziowskiego MotoGP.
Freddie Spencer w 1984 roku
© Mike Powell/Getty Images
Wayne Rainey
- Grand Prix: 95
- Mistrzostwa świata: 3x 500 ccm
- Zwycięstwa: 24
- Podia: 65
- Pole positions: 16
- Najszybsze okrążenia: 23
- Debiut: RPA 1984 (250 ccm)
- Pierwsze zwycięstwo: Wielka Brytania 1988 (500 ccm)
- Ostatnie zwycięstwo: Czechy 1993 (500 ccm)
- Ostatni start: Włochy 1993 (500 ccm)
Wayne Rainey debiutował w kategorii 250 ccm, ale największe sukcesy święcił w klasie królewskiej. To w niej wywalczył trzy tytuły mistrzowskie z rzędu dla Yamahy w latach 1990-1992. I mogło być ich nawet więcej... Lata świetności Amerykanów w Grand Prix dobiegły końca wraz z tragicznym w skutkach wypadkiem Rainey'a. Wayne upadł na torze Misano w 1993 roku. Wypadek sprawił, że Rainey został sparaliżowany od pasa w dół i po dziś dzień porusza się na wózku inwalidzkim. Nie zamierzał jednak odchodzić z Grand Prix i wkrótce został menadżerem zespołu Marlboro Yamaha. Obecnie Rainey jest prezydentem serii MotoAmerica, powstałej by odkryć kolejnych amerykańskich mistrzów świata.
Wayne Rainey na torze Donington Park w 1992 roku
© Getty Images
Zobacz też:
33 min
Nadzieja
Po nabawieniu się poważnej kontuzji, Marc Marquez staje przed wyzwaniem by znów być sobą, dlatego decyduje się na przeprowadzkę do Madrytu.
Dowiedz się więcej
