F1
Pierwszy mistrz F1 w barwach Red Bulla zakończył karierę
W Formule 1 dobiegła końca pewna epoka. Sebastian Vettel wraz z końcem sezonu 2022 zakończył karierę kierowcy wyścigowego. Przypomnijmy sobie jego dokonania w Red Bullu.
1 min
Krótka historia Red Bull Racing
Zobacz w ekspresowym tempie, jak powstał team Red Bull Racing i jego historię w F1 do 2012 roku.
Z Sebastianem Vettelem związana jest ogromna część historii Red Bulla. W ciągu 6 sezonów (2009-2014) spędzonych w ekipie z Milton Keynes niemiecki zawodnik osiągnął bardzo wiele. 65 wizyt na podium, w tym 38 na jego najwyższym stopniu, 44 pole positions, 24 najszybsze okrążenia i najważniejsza statystyka – 4 zdobyte z rzędu tytuły mistrza świata z lat 2010-2013. Niemiec był pierwszy niemal w każdej z tych kwestii – zdobył pierwsze dla „Czerwonych Byków” zwycięstwo i pole position (GP Chin 2009) oraz pierwsze mistrzostwo (sezon 2010) i jako pierwszy wykręcił najszybsze okrążenie (GP Wielkiej Brytanii 2009). Wspólnie z Markiem Webberem skompletował też pierwszy dublet (Australijczyk był drugi w GP Chin 2009). Nie prowadzi jedynie w statystyce wizyt na podium - wyprzedzili go David Coulthard (GP Monako 2006 i GP Kanady 2008) i Mark Webber (GP Europy 2007), którzy dokonali tego przed nim. Jest również bohaterem AlphyTauri, z którą zdobył pierwsze w swojej karierze i pierwsze w historii ekipy pole position, podium i zwycięstwo (GP Włoch 2008) w czasach, gdy nosiła ona jeszcze nazwę Toro Rosso.
Zastępca Roberta Kubicy
Vettel debiutował na torze w Indianapolis
© DPPI
Sebastian Vettel pukał do drzwi Formuły 1 już w sezonie 2006. Kiedy od GP Węgier Robert Kubica zastąpił Jacquesa Villeneuve’a, Niemiec zajął zwolnioną przez Polaka posadę kierowcy testowego. Jego obowiązki polegały m.in. na pracy w symulatorze, pokonywaniu kolejnych kilometrów prawdziwym bolidem z zamontowanymi różnymi wersjami rozmaitych części oraz sprawdzaniu, które opony będą się najlepiej spisywać na danym torze. Taka sytuacja utrzymywała się aż do GP Kanady 2007, w którym Kubica uległ poważnemu wypadkowi. Jego bolid widowiskowo roztrzaskał się o betonową ścianę, a Polak został zabrany do szpitala. Choć jego życiu nic nie zagrażało, lekarze zabronili mu startu w kolejnych zawodach, czyli GP USA. Jego miejsce zajął właśnie Vettel, który w swoich debiutanckich zawodach zdobył 1 punkt, którym wówczas premiowane było 8. miejsce. Pierwszy wyścig w karierze i od razu punkty – nie każdemu się to udaje. Nic więc dziwnego, że młodzik zwrócił na siebie uwagę Red Bulla.
„Czerwony Byk” po włosku
Pierwsze zwycięstwo Sebastiana Vettela
© Clive Mason/Getty Images
Szefostwo austriackiego koncernu natychmiast zaproponowało Vettelowi posadę kierowcy wyścigowego w swojej juniorskiej ekipie, czyli Toro Rosso. Od GP Węgier 2007 Niemiec zajął w niej miejsce Amerykanina Scotta Speeda, który tym samym przymusowo zakończył karierę w F1. Seb dokończył sezon w barwach ekipy z Faenzy, robiąc całkiem dobre wrażenie. Kolejny rok był dla niego jeszcze lepszy. O ile na początku sezonu nie błyszczał, o tyle w jego drugiej połowie zszokował wszystkich, zdobywając sensacyjne pole position na zalanej wodą Monzy. Jego samochód był doskonale dostosowany do pasujących warunków, a on sam świetnie się w nich odnajdywał. Na wyścig obrał taktykę na 2 pit-stopy, dzięki której miał dość lekki bolid, by odjeżdżać rywalom, a także względną swobodę manewru w doborze opon. Choć juniorska stajnia Red Bulla była wówczas outsiderem, ten jeden raz zwyciężyła w takim stylu, jakby to była dla niej rutyna. Szefostwo głównej ekipy wiedziało już, kim zastąpić kończącego karierę Davida Coultharda.
„Czerwony Byk” po angielsku
Czterokrotny Mistrz Świata, Sebastian Vettel
© Vladimir Rys
Sebastian Vettel nie będzie najlepiej wspominał swojego pierwszego wyścigu w barwach austriackiego zespołu, ponieważ zakończył go z urwanym kołem po zderzeniu z… Robertem Kubicą. Kolejne rundy były już jednak znacznie lepsze, a w GP Chin zapewnił swojej ekipie pierwsze zwycięstwo w jej historii. Później dzięki sprawnemu rozwojowi samochodu oraz wysokim umiejętnościom samego kierowcy prowadzący w generalce Jenson Button musiał coraz częściej oglądać się za siebie. Vettelowi nie wystarczyło ostatecznie punktów na mistrzowski tytuł, ale co się odwlecze, to nie uciecze – już rok później Seb triumfował po wspaniałym, naznaczonym niesamowitą rywalizacją sezonie zakończonym prawdziwym thrillerem w Abu Zabi. Sezon 2011 był dla odmiany znacznie spokojniejszy – pewna dominacja, absolutnie najszybszy w stawce model RB7 i tytuł zdobyty na 4 rundy przed końcem kampanii mówią same za siebie. Vettel ustanowił wtedy niepobity do dziś rekord F1 – 15 pole positions w jednym sezonie. Wyrównał także rekord Michaela Schumachera 17 podiów w jednym sezonie. Sukces ten osiągnął również Max Verstappen, który w sezonie 2022 także stał na „pudle” 17 razy.
3 min
Rysunkowa historia królowej motorsportu
Rysunkowa historia królowej motorsportu
W roku 2012 ponownie oglądaliśmy zaciętą rywalizację Seba z Fernando Alonso i ponownie miała się ona rozstrzygnąć w ostatnim wyścigu – tym razem było to GP Brazylii. Po incydencie z pierwszego okrążenia Niemiec spadł w głąb stawki, po czym musiał mozolnie przebijać się w górę. Gdyby w Formule 1 nie było wówczas systemu DRS, prawdopodobnie byłby to dla niego koniec marzeń o tytule. Red Bull jednak nie zwykł się poddawać. Ekipa prowadziła swojego kierowcę, informując go przez radio o kolejnych pozycjach, zyskach i stratach, ustawieniach auta itp., a zawodnik odwdzięczał się inżynierom, pokonując kolejne okrążenia w niesamowitym tempie mimo pewnych uszkodzeń. Finiszował ostatecznie na 6. miejscu – zbyt nisko, by świętować na podium, ale dość wysoko, by po raz trzeci w karierze założyć mistrzowską koronę. Rok 2013 przyniósł Vettelowi kolejne zwycięstwa zwieńczone tytułem, a także wyrównanie osiągnięcia Michaela Schumachera, jakim było 13 zwycięstw w jednym sezonie. Rekord przetrwał niemal dekadę, a pobił go kolejny mistrz w barwach Red Bulla – Max Verstappen, który zakończył kampanię 2022 z 15 triumfami na koncie.
Sebastian Vettel i jego idol Michael Schumacher
© Paul Gilham/Getty Images
Karuzela zmian
Sebastian Vettel
© Ferrari
Rok 2014 był okresem zmian – nowa formuła silnikowa wywróciła stawkę do góry nogami, a Red Bull musiał zmagać się ze słabszym niż jednostki rywali silnikiem Renault. Zmienił się również partner Sebastiana Vettela – kończącego karierę Marka Webbera zastąpił przychodzący z Toro Rosso Daniel Ricciardo, który okazał się dla Niemca bardzo trudnym przeciwnikiem. Był to ostatni sezon Seba w Red Bullu. Po jego zakończeniu odszedł do Ferrari, gdzie w latach 2017-2019 miał potencjał na walkę o mistrzostwo świata. Musiał jednak zadowolić się pojedynczymi zwycięstwami. Słaby dla włoskiej ekipy sezon 2020 popchnął ją do kolejnych zmian, a miejsce Niemca w kokpicie bolidu z Maranello zajął Carlos Sainz, który nawiasem mówiąc, również wszedł do F1 dzięki Red Bullowi. Vettel zdecydował się na dołączenie do Astona Martina. Brytyjska stajnia zwolniła w tym celu Sergio Pereza, który następnie podpisał kontrakt z… Red Bullem. Jak widać Vettel, nawet gdy nie ma bezpośredniego związku z „Czerwonymi Bykami”, pośrednio nadal pomaga tworzyć ich historię. W zielonym bolidzie Niemiec przejeździł 2 sezony, po których zdecydował się zakończyć karierę. Jego miejsce zajmie jego wielki rywal z przeszłości – Fernando Alonso.
Danke Seb!
***
Autor tekstu prowadzi vloga Ze świata F1 na YouTube.