Climbing
Een brug van 600 monkey bars - hij wist niet of hij het zou redden
Op 216m hoogte ging Thomas van Tonder over 600 monkey bars de hoogste brug van Afrika over. Na 45 minuten werd het de vraag of hij het zou redden.
Onderdeel van dit verhaal
De Zuid-Afrikaanse wereldkampioen hindernisparcours Thomas van Tonder heeft de Bloukransbrug overgestoken via 600 monkey bars die onder de boog hingen. Hij deed er 47 minuten en 37 seconden over om het parcours af te leggen.
Op 26 oktober overwon hij de uitdaging – zo’n 280 meter aan monkeybars, 216 meter boven de rivier, een klim van 45°, over de boog heen en aan de andere kant weer naar beneden – helemaal op handen, op de langste reeks klimrekken die ooit is gebouwd.
01
Red Bull Bridge Bars in een oogopslag
Pas als je een stap terug doet, zie je hoe bizar deze prestatie echt is.
© Wayne Reiche/Red Bull Content Pool
- Atleet: Thomas van Tonder
- Locatie: Bloukransbrug, Zuid-Afrika
- Uitdaging: De boog van de brug oversteken via monkey bars, op je handen
- Aantal klimpalen: 600
- Afstand: Ongeveer 280 m
- Maximale hoogte: 216 m
- Steilste helling: 45°
- Tijd: 47m 37s.
Ondanks de overduidelijke omvang van de uitdaging was van Tonder misschien wel iets te zelfverzekerd toen hij bij de Bloukransbrug aankwam – dat zal hij je zelf ook vertellen. De brug heeft daar al snel een einde aan gemaakt.
"De brug heeft me eigenlijk best wel op m'n plek gezet", geeft hij toe. "Ik begon de uitdaging nogal cocky en vol zelfvertrouwen, maar die stijging bracht me keihard terug naar de realiteit."
Dat is nogal wat, zeker uit de mond van Van Tonder. Hij is wereldkampioen obstacle course racing. Hij heeft 90 meter aan een vrijhangend touw geklommen voor een Guinness-wereldrecord. Je vastklampen is eigenlijk zijn werk. De brug zorgde er in ieder geval voor dat hij voor elke stang hard moest werken.
"Ik heb net een van mijn grootste dromen en missies van de afgelopen twee jaar volbracht," zei hij bij de finish. "Ik ben gewoon dankbaar voor alles. We hebben het echt gehaald naar de andere kant."
Bekijk zelf hoe de uitdaging verliep:
02
De brug zat al een tijdje in zijn hoofd
De iconische brug vormde een van de zwaarste uitdagingen voor Tonder
© Craig Kolesky/Red Bull Content Pool
De brug spookte al een hele tijd door zijn hoofd.
De eerste keer dat van Tonder eronder stond, leek de boog veel groter dan op de camera. “Alsof je aan de voet van een hoog gebouw staat,” zei hij. “Ik dacht: ‘Wat hebben we nou gedaan?’”
Hij had de makkelijke route kunnen nemen: een rechte reeks stangen over de bovenkant. Hij koos voor de boog omdat hij niet zeker wist of hij het zou kunnen. „Dit is absoluut niet iets waarvan ik weet dat ik het kan,” zei hij voor de poging, „en dat betekent dat het de juiste uitdaging is.”
De eerste keer dat hij thuis schuin oplopende monkeybars probeerde, kwam hij een meter of zes ver. Zes maanden, een stellage op een bergwand, een peesontsteking en flink wat opengehaalde handen later, stond hij onderaan het echte werk.
03
Het keiharde werk van achteruit klimmen
"Dit is echt niet iets waarvan ik zeker weet dat ik het kan" zei van Tonder
© Joerg Mitter/Red Bull Content Pool
Om 10.21 uur lokale tijd begon het. Er stond een lichte bries en de hele crew hield gezamenlijk de adem in. "Nu hoef ik alleen nog maar die bars over," zei hij.
De brug opende direct met zijn steilste stuk. Met een helling van 45 graden is het eerste deel zó steil dat hij niet vooruit kan kijken. Hij moet zich met zijn rug naar de bars draaien, zichzelf optrekken en de volgende vastgrijpen, keer op keer, terwijl de brug alleen maar verder blijft stijgen.
Gewoon blijven hangen, stukje bij beetje
Het weer zag er onheilspellend uit. Zijn hartslag zat al op 150, en na vijf minuten voelde hij het in zijn handen. Om 10.34 zei hij dat hardop. „Mijn handen voelen niet zo goed aan.”
Hij had altijd al geweten dat de klim het zwaarste deel zou zijn. Toch duurde het langer dan hij zich had voorgesteld. “Het was makkelijk het dubbele,” zei hij. “We hebben zoveel mogelijk gesimuleerd en getraind, maar niets is echt te vergelijken met de voortdurende belasting die die helling op dezelfde spiergroep uitoefent.”
“Dat was de belangrijkste missie,” merkte hij achteraf op. “Gewoon blijven hangen, stukje bij beetje.”
04
Het moeilijkste deel was de mentale uitdaging
Thomas van Tonder moest de brug mentaal in stukjes opdelen
© Wayne Reiche/Red Bull Content Pool
Op het hoogste punt vlakt de boog af en verandert de brug van tactiek.
"Ik zou zeggen dat dat voor mij mentaal het zwaarste deel was," zei van Tonder. "Ik was vermoeider dan ik had verwacht toen ik aan dat middelste stuk begon, en ik vond het echt moeilijk om enig ritme te vinden. Mijn handen deden gewoon niet wat ik dacht dat ze zouden kunnen. Alleen al ze dicht houden was zo moeilijk.”
Er was één stuk waar hij kon slingeren en stangen overslaan in een meer traditioneel klimrekritme. Maar zelfs daar zorgden de smallere stangen ervoor dat hij geen goede zwaai kon maken.
Vooruitkijken maakte het nog erger. "Als je naar de finish kijkt, lijkt die zo ver weg en zitten er zoveel stangen tussen", zei hij. "Het lijkt onmogelijk."
Thomas van Tonder houdt vol terwijl hij de Bloukrans-brug trotseert
© Wayne Reiche/Red Bull Content Pool
Ik moest mezelf weer optrekken, maar ik wist niet zeker of mijn handen me nog wel konden houden
Dus stopte hij met focussen op de finish. Hij deelde de route op in korte stukken en riep via de portofoon naar Richard Lievaart - de Head of Rigging and Safety - op welk punt hij zich nu richtte. "Het werd er niet fysiek makkelijker op," zei hij, "maar het was mentaal zo net wat beter te verteren."
Halverwege begon zijn lichaam waarschuwingssignalen af te geven. „Er waren zeker momenten waarop ik ondersteboven hing, dat mijn hoofd een beetje begon te bonzen en ik wist dat ik mezelf weer moest omdraaien,” zei hij. „Want als ik zo bleef hangen, zou ik flauwvallen.”
Het probleem waren zijn handen. „Ik moest weer omhoog, maar ik wist niet zeker of mijn handen me wel zouden dragen.” Hij moest vertrouwen in zichzelf hebben. „Gewoon erop vertrouwen dat ze het zouden doen,” zei hij, „en dat deden ze ook.”
05
Elke stang werd een strijd
Tijdens de afdaling trekt de zwaartekracht je naar beneden, en van Tonder moet precies het tegenovergestelde doen. Afremmen. Elke stang vastgrijpen. Voorkomen dat de snelheid zijn handen eraf rukt. De afdaling is een spiegelbeeld van de klim: hij begint vlak en wordt steeds steiler tot 45° bij de finish.
"Zodra we aan de afdaling begonnen, kreeg ik volgens mij wat meer ritme", zei hij. "Maar nogmaals, de vermoeidheid was veel erger dan ik had verwacht."
De twijfel liet hem niet los. "Vanaf halverwege tot aan de finish twijfelde ik of ik het daadwerkelijk ging redden," gaf hij toe. "Er waren zoveel momenten waarop het er echt om spande of ik nog wel de kracht had om mijn benen omhoog te zwaaien. Het was verre van een zekerheidje."
"Als je naar de finish kijkt … lijkt het onmogelijk"
© Joerg Mitter/Red Bull Content Pool
"Vanaf het midden tot het einde wist ik niet zeker of ik het wel zou halen"
© Moegammad Abrahams/Red Bull Content Pool
Dus, wanneer begon hij erin te geloven?
"Waarschijnlijk in de laatste 40 meter", zegt hij. Ongeveer het laatste kwart, toen het volgende stukje brug waar hij op mikte de finish zelf was. Dat was de eerste keer dat hij zichzelf toestaat te denken dat hij het echt zou kunnen halen.
"De rest," zei hij, "was een gevecht."
In de laatste 20 meter speelde er maar één gedachte door zijn hoofd. "De stem in mijn hoofd bleef maar herhalen: focus, focus, focus, bij elke losse bar," vertelt hij. "Ik was zo bang dat mijn hand zou wegglijden, of dat ik een foutje zou maken en mis zou grijpen. Ik was dus super gefocust op dat laatste stuk, want mijn lichaam was echt compleet gesloopt."
06
De prijs van de oversteek
De handen van Van Tonder kregen de volle laag bij deze prestatie
© Craig Kolesky/Red Bull Content Pool
Zijn handen vertelden het verhaal. De tape om zijn vingers was helemaal doorgescheurd.
Ze hielden het beter vol dan hij had gevreesd. “Ik heb me denk ik te goed voorbereid op het feit dat ze kapot zouden gaan, en dat heeft me in zekere zin gered,” zei hij. De handpalmen waarvan hij had verwacht dat ze zouden scheuren, waren “verrassend genoeg in orde”.
"Ik kan ze nu tenminste weer sluiten," zei hij. "Ja, ze doen pijn."
07
Het team achter deze prestatie
Van Tonder stond er niet alleen voor, iets wat hij zelf direct toegeeft.
De brug bepaalde de spelregels: er mocht nergens worden geboord of geschroefd. Richard Lievaart, Head of Rigging en Safety Director bij Vertical Safety Systems (VSS), was van origine gewoon Van Tonders maatje uit de klimhal. Samen met zijn team tuigde hij het complete parcours op met twee onafhankelijke veiligheidspunten, zonder ook maar één permanente bevestiging te gebruiken.
Richard Lievaart was de mastermind achter monkey bars
© Joerg Mitter/Red Bull Content Pool
Klimlegende Stefan Glowacz helpt Van Tonder bij de voorbereiding
© Wayne Reiche/Red Bull Content Pool
"Het moeilijkste probleem was dat we de brug helemaal niet konden vastschroeven," zei Lievaart voor de poging.
Voor Van Tonder is het team het echte verhaal. “Sommige mensen hebben de hele nacht doorgewerkt om ervoor te zorgen dat deze brug vanochtend klaar was voor mij. En daarna bleven ze er bij om me veilig te houden,” zei hij. “Het dwong ons allemaal om buiten onze comfortzone te treden en verder te gaan dan we dachten dat we konden. En ik wil de wereld graag laten weten dat daar, voor mij, de echte waarde van dit alles ligt.”
Nog meer ongelooflijke menselijke prestaties
08
De les in nederigheid
Thomas van Tonder bereikt "het hoogtepunt van een jaar hard werken"
© Joerg Mitter/Red Bull Content Pool
Vader worden is een belangrijke reden waarom Van Tonder dit heeft aangepakt. “De mensen die tegen je opkijken, leren veel meer van wat je doet dan van wat je zegt,” zei hij voor de poging.
Hij plaatst zijn primeur op de Bloukrans-boog nuchter in perspectief. "Er zijn nog maar weinig dingen in de wereld die niet eerder zijn gedaan. Natuurlijk is het een gaaf idee dat ik de allereerste ben die zoiets specifieks neerzet," zegt hij. "Maar voor mij telt vooral dat ik heb afgemaakt waar ik aan ben begonnen. Ik stelde een gigantisch, extreem doel, en we hebben het daadwerkelijk waargemaakt."
"Voor mij betekent vandaag het hoogtepunt van een jaar hard werken, zes maanden toewijding en de samenwerking van heel veel mensen," zei hij. "Dat is best een beetje onwerkelijk."
En de brug? Die heeft de laatste les nog even meegekregen.
"Als je zoiets gaat doen," zei van Tonder, "moet je er bescheiden mee omgaan."
Onderdeel van dit verhaal