Snowmobile
Andreas Bergmark pakt wereldrecord met 7 backflips op rij
Hoe land je zeven backflips achter elkaar op een sneeuwscooter? De Zweedse rider Andreas Bergmark waagde het maar het bergweer stond zijn poging om het wereldrecord te vestigen bijna in de weg.
Andreas Bergmark heeft weer geschiedenis geschreven met een sneeuwscooter. De Zweedse rider landde zeven backflips achter elkaar in één run en vestigde daarmee een nieuw wereldrecord voor het grootste aantal backflips achter elkaar op een sneeuwscooter.
Bergmark is geen onbekende als het gaat om het verleggen van grenzen op een sneeuwscooter. De Zweedse rider heeft een reputatie opgebouwd door buitengewone uitdagingen aan te gaan, van het landen van ’s werelds eerste frontflip in het backcountry en het springen over een enorme kloof in Canada tot het rijden met een sneeuwscooter over water in het centrum van Stockholm. Hij heeft ook ’s werelds langste backflip geland.
Voor zijn nieuwste project – zeven backflips achter elkaar op een sneeuwscooter – was een speciaal aangelegd parcours nodig in Tänndalen, Zweden. Omdat het onvoorspelbare bergweer het project dreigde te verstoren, vroeg het ook om heel veel geduld. Uiteindelijk bleek het zowel uitdagender als spannender dan Bergmark zich aanvankelijk had voorgesteld.
"Het is altijd superleuk om iets te doen wat nog nooit eerder is gefilmd en om de grenzen te verleggen," vertelt hij.
01
Hoe Andreas Bergmark zich voorbereidde op zijn wereldrecordpoging
Bergmark begon twee jaar voor de opnames met het plannen van het project, lang voordat hij de eerste sprong aanpakte. Wat begon als een idee om een aantal enorme backflips aan elkaar te koppelen, groeide al snel uit tot een ambitieus filmproject, compleet met een speciaal aangelegd parcours.
“We besloten dat het er esthetisch gezien echt gaaf uit moest zien. Een beetje meer als een kunstwerk, een epische baan” legt Bergmark uit.
Het parcours werd eerst digitaal uitgetekend
© Red Bull
De eerste schetsen lieten zien wat Bergmark te wachten stond in Tänndalen
© Red Bull
De schets werd werkelijkheid dankzij een enthousiast bouwteam
© Richard Ström
Maar een idee in het hoofd van Andreas veranderen in een baan die in werkelijkheid echt werkt, is een behoorlijke puzzel. Het vraagt om de juiste locatie, de juiste machines, de mogelijkheid om grote hoeveelheden sneeuw te produceren en last but not least de juiste helling van de berg.
In tegenstelling tot een backflip op ski’s of een snowboard, kun je die op een sneeuwscooter het beste uitvoeren terwijl je bergopwaarts rijdt. Daarom is het parcours in Tänndalen op een stijgende helling aangelegd. Door de helling kon Bergmark flink wat hoogte winnen zonder bij de landing ver naar beneden te vallen, terwijl het hem ook hielp om het juiste ritme en de juiste flow te vinden tussen alle zeven sprongen.
Het parcours moest er voor de camera net zo indrukwekkend uitzien als tijdens het rijden. Alles moest zorgvuldig worden overwogen, van de afstand tussen de sprongen en de grootte van de kickers tot hoe de hele afdaling er vanuit verschillende camerahoeken uit zou zien. Er moest nog heel wat goed worden geregeld voordat Bergmark zelfs maar de eerste sprong kon proberen.
02
Waarom het een veel grotere uitdaging bleek dan verwacht
Toen het parcours eindelijk klaar was, was het tijd om te gaan testen. Bergmark had er alle vertrouwen in. Backflips uitvoeren had hij tenslotte al ontelbare keren eerder gedaan. Bovendien had hij een speciaal gebouwde, superlichte sneeuwscooter laten maken om de draaiingen makkelijker te maken.
Maar de realiteit bleek heel anders toen de test- en opnamedagen van start gingen.
De harde, geprepareerde landingen waren een wereld van verschil met de zachtere sneeuw waar Andreas normaal in rijdt. De vering werkte niet zoals gehoopt, de scooter kreeg flinke klappen te verduren en de bergen lieten zich van hun meest meedogenloze kant zien. Zijwinden tot wel 30 meter per seconde bliezen de sneeuwscooter in de lucht zomaar een paar meter opzij.
De bergwinden zorgden voor zware omstandigheden
© Anton Enerlöv
Het werd al snel duidelijk dat de uitdaging een stuk zwaarder zou zijn dan Bergmark had verwacht: „Voor het project was ik waarschijnlijk veel te overmoedig over hoe makkelijk het voor mij zou zijn om dit voor elkaar te krijgen.”
Hoewel Bergmark in de loop der jaren al talloze backflips heeft uitgevoerd, is geen enkele sprong ooit hetzelfde. Om er zeven achter elkaar te landen, is er een mate van precisie nodig waarbij de kleinste fout grote gevolgen kan hebben.
“Elke keer dat je een backflip probeert, is er geen garantie dat het perfect gaat. De marges zijn ongelooflijk klein. Je kunt te hard of te zacht afzetten, of net iets uit het midden trekken”, legt Bergmark uit. “Je hoort recht naar achteren te trekken, maar zelfs de kleinste afwijking kan de hele backflip in de war sturen.”
Elke sprong vroeg om de juiste concentratie
© Anton Enerlöv
03
De kleinste sprongen bleken het moeilijkst
Een van de grootste verrassingen was hoe technisch de sprongen bleken te zijn, vooral de kleinere. Het parcours begon met drie kleine, snelle kickers, waarna de sprongen geleidelijk groter werden.
Hoewel de grotere sprongen er aanzienlijk indrukwekkender uitzagen, waren het juist de kleine die de meeste problemen veroorzaakten. Met zo weinig tijd in de lucht was er nauwelijks ruimte voor aanpassingen: „Bij de kleine sprongen is het alles of niets,” zegt Bergmark. "Het gaat zo snel dat je geen tijd hebt om je aan te passen. Bij de grotere sprongen heb je daarentegen meer tijd."
Zelfs de sprong in de tunnel was al een flinke uitdaging
© Anton Enerlöv
Zelfs de rechte sprong de tunnel in, die bedoeld was om Bergmark even op adem te laten komen tussen de backflips door, bleek allesbehalve eenvoudig. Het werd weer een precisieoefening, waarbij je bijna geen ruimte had voor fouten.
"De foutmarge bij die sprong was minimaal", voegt Bergmark toe. "Als ik een halve meter naar rechts of links was geland, had ik de muur geraakt in plaats van de tunnel in te komen. Het idee was om me even rust te geven en op adem te laten komen. In plaats daarvan bleek het precies het tegenovergestelde te zijn."
Ontdek nog meer indrukwekkende prestaties
Een dunne lijn tussen succes en mislukking
Met zulke krappe marges moest alles kloppen: het weer, de sneeuwscooter, het parcours en Bergmarks timing. Maar bovenal moest elke sprong perfect uitkomen.
Hoe belangrijk het was om alles goed te doen, werd duidelijk toen Bergmark een backflip probeerde vanaf de eerste van de twee grote sprongen. De sneeuwscooter begon zijwaarts te draaien, en terwijl hij nog in de lucht hing, besefte hij dat hij de sprong niet zou kunnen landen. Hij sprong eraf en crashte opzij.
Maar in plaats van te stoppen, klom hij weer op de sneeuwscooter en probeerde het opnieuw. „Na zo’n val kan ik bijna boos worden. Ik raak gefrustreerd en denk: f*ck, waarom moet dit zo moeilijk zijn?“
Ook zijn tweede poging eindigde in een val. Pas toen stopte het team om uit te zoeken wat er misging. Uiteindelijk vonden ze de boosdoener: een klein ijsrichelletje op de afspronghelling bleef aan de ski haken, waardoor de sneeuwscooter in een ongewenste zijwaartse draai terechtkwam.
Zelfs twee valpartijen konden Bergmark niet tegenhouden
© Richard Ström
Na een val kan ik bijna boos worden. Ik raak gefrustreerd en denk: waarom moet dit zo moeilijk zijn?
04
Een geslaagde poging en een nieuw wereldrecord
Iets spectaculairs voor elkaar krijgen is nooit makkelijk, zeker niet als het nog nooit eerder is gefilmd. Ondanks onverwachte tegenslagen, valpartijen en voortdurend veranderende weersomstandigheden bleven Bergmark en het team gefocust op hun doel: een nieuw wereldrecord vestigen met zeven backflips in één doorlopende run, vastgelegd in één take.
Nadat hij elke sprong apart had geoefend, begon Bergmark ze langzaam aan elkaar te rijgen. Drie hier, twee daar. Uiteindelijk bleef er nog maar één uitdaging over: alle zeven achter elkaar landen.
Plotseling viel alles op zijn plaats. „Na de zesde begon ik te voelen dat ik het onder de knie had”, zegt Bergmark.
Toen was er nog maar één laatste sprong over. “Halverwege dacht ik gewoon: dit zit helemaal goed. Nu hoef ik alleen nog maar te landen, naar buiten te gaan en het te vieren”, voegt hij eraan toe.
Bergmark doet alle zeven backflips achter elkaar tijdens één run
© Anton Enerlöv
Na zeven geslaagde backflips, twee jaar voorbereiding, talloze tests en meer dan een paar tegenslagen was het project eindelijk voltooid. Maar het was niet per se het record zelf dat de grootste indruk op Bergmark maakte. Hij had aanvankelijk verwacht dat de uitdaging relatief eenvoudig zou zijn, maar weken van testen, valpartijen, technische aanpassingen en lastig weer veranderden al snel zijn perspectief.
“Ik denk dat ik na dit project wel wat nederiger ben geworden. Vroeger was ik zelfverzekerder en dacht ik: dat wordt makkelijk. Maar makkelijk was het niet,” geeft hij toe.
Het lijkt echter hoogst onwaarschijnlijk dat dit een einde zal maken aan toekomstige projecten. “Ik heb nogal wat projecten in gedachten, dus we zullen wel zien welke er als volgende komt.”