High diving
Więcej niż odwaga: Molly Carlson i skok z góry lodowej do wody w Kanadzie
„Najbardziej przerażająca rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam”: Profesjonalna cliff diverka Molly Carlson jest przyzwyczajona do skoków z dużej wysokości – ale to wyzwanie naprawdę ją… zmroziło.
Kanadyjska cliff diverka Molly Carlson nie jest nowicjuszką w skakaniu do wody z dużej wysokości. Ale skok z góry lodowej do lodowatego Oceanu Atlantyckiego? To wyzwanie zupełnie inne niż wszystko, z czym miała do czynienia wcześniej. Z legendą wspinaczki lodowej, Willem Gaddem u boku, Carlson wyruszyła, by pisać historię u wybrzeży Kanady.
Zobacz na video, jak Molly Carlson skacze z góry lodowej, a potem przeczytaj, jak udało jej się dokonać tego historycznego wyczynu.
W obliczu swoich lęków
„Góry lodowe są niesamowicie niebezpieczne” – wyjaśnia Carlson w filmie na YouTube, który pokazuje jej drogę od treningów aż po sam skok. „Mogą pęknąć, zawalić się lub przewrócić bez ostrzeżenia”.
Carlson jest przyzwyczajona do skoków z dużej wysokości. Jako jedna z najlepszych na świecie cliff diverek – która wygrała kilka przystanków Red Bull Cliff Diving – przez ostatnie pięć lat wielokrotnie skakała z platform o wysokości 21 metrów. Ale góra lodowa to coś zupełnie innego. „To zdecydowanie najbardziej przerażająca rzecz, jaką kiedykolwiek zrobiłam” – mówi.
Strach towarzyszył Carlson od początku jej kariery. Mówi, że nauczyła się, że bycie odważnym nie oznacza pozbycia się strachu. „Chodzi o to, żeby nie pozwolić mu decydować o tym, do czego jesteśmy zdolni”.
Dla niej góra lodowa była szansą, by sprawdzić, jak daleko potrafi się posunąć.
„W górze lodowej jest coś naprawdę potężnego” – mówi. „Widzisz tylko niewielką część wystającą nad powierzchnię, podczas gdy tak wiele kryje się pod wodą. Myślę, że pod wieloma względami to samo dotyczy naszych niepokojów i lęków”.
Robię to dla wszystkich, którzy mogą bać się pokazać, co kryje się pod powierzchnią
To przesłanie leży również u podstaw społeczności BraveGang, którą prowadzi Carlson i która zachęca ludzi do stawiania czoła swoim lękom i akceptowania swojej wrażliwości. Dla Carlson skoki do wody tuż przy górze lodowej to coś więcej niż tylko przekraczanie własnych granic: „Robię to dla wszystkich, którzy mogą bać się pokazać, co kryje się pod powierzchnią”.
Nauka wspinaczki na lodzie
Will Gadd i Molly Carlson szykują się do wspinaczki na górę lodową
© Jake Dicks/Red Bull Content Pool
Zanim Carlson mogła skoczyć z góry lodowej, musiała najpierw nauczyć się na nią wspiąć.
Aby się przygotować, pojechała do Canmore w Albercie, gdzie spotkała profesjonalnego wspinacza lodowego Willa Gadda. To jeden z najbardziej utytułowanych kanadyjskich wspinaczy lodowych, który od ponad 30 lat przenosi ten sport w niezwykłe i wymagające miejsca, na przykład wspinając się po lodowych formacjach na Kilimandżaro.
Nauczył Carlson podstaw wspinaczki lodowej: jak używać raków i czekanów, jak bezpiecznie poruszać się po zamarzniętej ścianie i jak nabrać pewności siebie na lodzie.
Carlson zaczęła od 10-metrowej ścianki treningowej w Canmore. Stamtąd przeniosła się do trudniejszych warunków w rezerwacie przyrody Ghost River Wilderness Area w Albercie.
Jej końcowym testem wspinaczkowym był 20-metrowy odcinek – mniej więcej tyle, ile musiałaby pokonać na górze lodowej.
„To prawie tyle, ile pokonuję podczas zawodów” – mówi.
Ale wspinaczka to tylko część wyzwania dla Carlson. Musiała też przygotować się na bycie w zimnej wodzie w kombinezonie, którego cliff diverzy zazwyczaj nie noszą podczas zawodów. W Montrealu przetestowała swój kombinezon i zaczęła od niższych skoków z krytej platformy, zanim przeszła do 15 metrów – mniej więcej takiej wysokości, z jakiej planowała skoczyć z góry lodowej.
Oprócz kombinezonu warunki też były zupełnie inne niż podczas zwykłych zawodów w skokach z klifów. Woda była lodowata, a całkowicie białe otoczenie nie dawało prawie żadnych punktów odniesienia podczas skoku, a lód pod jej stopami mógł się przesunąć w każdej chwili.
„Największym zagrożeniem jest to, że góry lodowe mogą się przewrócić” – wyjaśnia Gadd. „Kiedy się przewracają, to naprawdę gwałtownie”.
W poszukiwaniu odpowiedniej góry lodowej
Projekt ostatecznie przeniósł się do Nowej Fundlandii, gdzie co roku z północy dryfują tysiące gór lodowych. Carlson, Gadd i ekipa wsparcia przeszukiwali wybrzeże w okolicy Twillingate, szukając góry lodowej, która byłaby wystarczająco bezpieczna do wspinaczki i nadawałaby się do skoku.
„Musi mieć dobry dostęp dla łodzi, stromą ścianę do skakania z wyraźną strefą lądowania oraz drogę wspinaczkową, którą faktycznie dam radę pokonać bez narażania Willa na niebezpieczeństwo” – mówi Carlson.
„Jeśli te warunki nie będą spełnione, skaknie nie będzie możliwe”.
Po sprawdzeniu dziesiątek gór lodowych i odrzuceniu większości z nich Carlson i ekipa wybrali jedną, którą nazwali „No Name”. Była to swobodnie dryfująca góra lodowa u wybrzeży Nowej Fundlandii, mająca odpowiedni kształt, dostęp i miejsce do nurkowania.
W przypadku gór lodowych możesz liczyć tylko na jedno: ich nieprzewidywalność
Nawet wtedy zespół nie mógł po prostu założyć, że jest bezpiecznie. Trzeba było nieustannie monitorować fale, wiatr i ruchy góry lodowej. Lokalni specjaliści z Ocean Quest i Crosby Marine pomagali oceniać warunki i koordynować działania, a Kanadyjska Straż Przybrzeżna wspierała planowanie bezpieczeństwa i komunikację.
Jak wyjaśnia Rick Stanley, jeden z doświadczonych specjalistów zespołu ds. gór lodowych i morza: „W przypadku gór lodowych możesz liczyć tylko na jedno: ich nieprzewidywalność”.
Wspinaczka na szczyt góry lodowej
Po wybraniu góry lodowej Gadd jako pierwszy na nią wszedł i zainstalował tymczasowy system linowy – linę i platformę, które miały pomóc Carlson dotrzeć do punktu startu.
Następnie Carlson założyła sprzęt do wspinaczki lodowej i wspięła się na górę lodową. Podążała wzdłuż liny, którą zainstalował Gadd, przemierzając nierówną powierzchnię.
Na szczycie zdjęła raki i zimową odzież. Następnie weszła na platformę i ustawiła się plecami do krawędzi.
Pod nią rozciągał się lodowaty Ocean Atlantycki.
Carlson wzięła głęboki wdech i wybiła się a następnie pochyliła do tyłu.
Skok, który przeszedł do historii
Carlson wykonała skok do tyłu z wysokości prawie 15 metrów do lodowatej wody, stając się pierwszą kobietą, która tego dokonała.
Szok od lodowatej wody dał się odczuć natychmiast – wspomina: „Pamiętam, jak wynurzyłam się z wody i pomyślałam: »Płyń! Musisz się stąd wydostać’”. Carlson szybko oddaliła się od góry lodowej, po czym wróciła na łódź, gdzie ogarnęły ją emocje związane z tą chwilą.
„To na pewno najlepszy dzień w moim życiu” – powiedziała przez łzy.
Zastanawiając się nad tym wyczynem, Carlson mówi: „Masz ciężkie dni, możesz się denerwować, możesz się bać, możesz odczuwać ogromny strach. Ale w końcu udowodnienie sobie, że potrafisz robić naprawdę fajne rzeczy, jest czymś wyjątkowym, więc jestem z siebie naprawdę dumna”.
„Wiem, że mała Mol właśnie krzyczy z radości”.
Dowiedz się więcej